'Directiekamer is artificiële broedplaats voor wangedrag'

Succes verandert managers. Naarmate men status en rijkdom vergaart, groeit bij menig manager het besef dat zij en enkel zij aan de basis van alle goede ideeën en doorbraken lagen. Ze doen vanzelfsprekend ook het meeste werk en verdienen dus het meeste applaus. Resultaat: wrevel en wrok.

Ook de persoonlijke sitiuatie van managers verandert door de jaren heen: ze huwen, scheiden, krijgen kinderen en wijzigen hun prioriteiten. Ze verdienen meer geld, de honger naar meer verdwijnt, ze willen zich settelen... Daar is niets fout mee, maar deze mensen vallen steeds vaker uit de boot. Zoals Ikea-stichter Ingvar Kamprad zei: 'Onze taak was om groot te worden. Zij die ons daarin niet willen of kunnen volgen, verdienen enkel ons medelijden.'

Managers worden ziek: zowel Paul Allen (Microsoft) en Steve Wozniak (Apple) moesten hun levenswerk beëindigen vanwege slepende ziektes. Hun respectieve zakenpartners Bill Gates en Steve Jobs zetten de zaak voort.

Sommigen zijn niet bestand tegen de druk die succes met zich meebrengt. Vele voelen zich geroepen om zaken op te starten, maar de druk die het leiden van een bedrijf met 1.000 of meer werknemers met zich meebrengt vereist andere talenten en vaardigheden.

Ook met falen moet een managementteam leren omgaan. Meestal wordt de schuld bij de anderen gelegd. Plots weten we ook dat andermans ideeën van bij de start gedoemd waren om te falen. Daarna komen de rechtszaken, met als winnen de partij de advocaten en de topmanagers die een mooie gouden handdruk versieren.

Conclusie: directiekamers zijn artificiële broedplaatsen voor wangedrag, waar mannetjesdieren vergiftigd worden door het machtsspel. Winnende managementeams gaan uiteindelijk uit elkaar, vaak met wrok en wrevel. De les is: maak het beste van de goede tijden, meestal duren ze niet eeuwig.

Bron: Financial Times