Is McKinsey, het 'Vaticaan van het kapitalisme', niet zo heilig als wordt verondersteld?

In New York is het proces tegen de oprichter van het Galleon-hefboomfonds van start gegaan. Raj Rajaratnam wordt aangeklaagd voor handel met voorkennis. Hij zou een groot netwerk van insiders hebben opgericht die hem vervolgens gevoelige koersinformatie zouden hebben doorgespeeld. Volgens het openbaar ministerie heeft Rajaratnam met voorkennis ongeveer 45 miljoen dollar verdiend. Als Rajaratnam schuldig wordt bevonden hangt hem een gevangenisstraf van 20 jaar boven het hoofd.

Een van de mensen die Rajaratnam in ruil voor geld aan interessante informatie hielpen zou volgens de Amerikaanse beurswaakhond SEC (Securities and Exchange Commission) Rajat Gupta zijn geweest. Die zat in de raad van bestuur van Procter & Gamble en Goldman Sachs, maar was tussen 1994 en 2003 bovenal de CEO van de gerenommeerde management consultant McKinsey.

Indien deze beschuldiging kan worden hard gemaakt betekent dit een enorme klap voor McKinsey. Gupta - die aan de galg werd gepraat door een andere McKinsey-partner, Anil Kumar, die schuldig pleitte aan het doorspelen van vertrouwelijke informatie aan Rajaratnam -stapte ondertussen uit de voornoemde bestuursraden, maar ontkent iedere schuld. Volgens kenners is de bewijslast evenwel verpletterend.

Sommigen vergelijken de zaak met het Enron-schandaal, waar een ex-partner van McKinsey strategisch advies verleende. Maar dit is veel ernstiger, schrijft John Gapper in de Financial Times (betaalde toegang), want hier gaat het om onbetrouwbaarheid eerder dan om incompetentie.

Bedrijven huren consultants in om de concurrentie voor te blijven. Wil die consultant goed zijn werk doen, dan moet hij zo veel mogelijk informatie over en van zijn klant aangereikt krijgen. McKinsey geniet een uitstekende naam in de bedrijfswereld. Talloze bedrijfsleiders huren liever McKinsey dan een minder bekende concurrent in omdat - mocht het alsnog fout gaan - niemand een CEO zal verwijten met McKinsey in zee te zijn gegaan. Iets wat met een minder gerenommeerde consultant wel het geval zou kunnen zijn.

McKinseypartners zijn doorgaans low-key, zelfgedisciplineerde mensen die als raadgever van de CEO optreden. Gupta - die geen informatie zou hebben doorgespeeld terwijl hij nog actief was bij de consultant - werd door sommigen zelfs vergeleken met de religieuze filosoof Thomas van Aquino.

Doch dat een andere valsspelende partner zijn vroegere baas aangaf bij de speurders betekent dat de disciplinaire regels die bij McKinsey gelden niet hebben gewerkt, concludeert Gapper. En dat McKinsey niet het onkreukbare, ethische bedrijf is dat iedereen dacht dat het was.

Indien Gupta wordt vrijgesproken, wordt het daarna waarschijnlijk opnieuw business as usual. Maar indien blijkt dat de vertrouwelijke informatie die consultants aangereikt krijgen daarna wordt misbruikt voor persoonlijke verrijking, zal de schade aanzienlijk zijn.

Hopelijk voor McKinsey is er naast Gupta en Kumar geen derde hond in het kegelspel.

Lees hier een column van de Belg Georges Ugeux over deze zaak