 Managers en goochelaars hebben iets gemeen: beide moeten niet alles openbaren. Een bepaalde mate van geheimzinnigheid is goed voor de prestaties van managers en de manier waarop anderen die prestaties evalueren.
In de studie ‘Managerial Mystique: Magical Thinking in Judgments of Managers’ Vision, Charisma, and Magnetism’ onderzocht Maia Young van de University of California (Los Angeles) de meningsvorming over succesvolle managers. Als mensen merken dat een manager successen realiseert en ze niet weten hoe hij dat juist doet, gaan ze makkelijk irrationele verklaringen zoeken achter dat succes. Bijvoorbeeld door te stellen dat de leider een charismatische visionair is, eerder dan te wijzen op zijn inspanningen en het harde werk. Kennelijk willen we geloven in de magie van het leiderschap.
Wanneer moet een leider dan wel een tipje van de sluier oplichten?
3 vuistregels:
1. Perceptie is realiteit. Het is niet wat de manager doet dat belangrijk is, wel wat de mensen denken dat hij doet. 2. Een beetje magie loont: het is belangrijk dat de manager als een inspirerend en motiverend iemand wordt gezien die ook over een visie beschikt. 3. Managers zich goed afvragen wat ze precies willen laten zien. Het is wellicht niet verstandig om te benadrukken dat het meer om charisma en visie dan om intensieve inspanning gaat, want dan dreigt de hele afdeling te gaan dagdromen in plaats van te zwoegen.
|