Raden van bestuur blijven opvallend buiten schot

Topfiguren die in het centrum van de Amerikaanse financiële crisis stonden, spelen nog altijd een actieve rol in de bovenste regionen van het Amerikaanse zakenleven. Dat zegt de investeringsbankier John Gillespie, mede-auteur van het boek 'Money for Nothing' over de bestuursorganen van bedrijven. Gillespie stelt daarbij dat de halveringstijd van de radioactiviteit van een bestuurslid van een failliet bedrijf minder dan een milliseconde lijkt te bedragen. Hij voegt er aan toe dat de woede van het publiek zich vooral richt op de chief executives van de betrokken bedrijven, hoewel die niet de enige zijn die de schuld van de teloorgang dragen.

"De beslissingen die tot het verdwijnen van die bedrijven heeft geleid, werden niet alleen door de chief executives genomen," merkt de Amerikaanse krant The New York Times op. "Bestuurders worden door de aandeelhouders gekozen om de activiteiten van het bedrijf te beheren en spelen een belangrijke rol in het aanduiden van de topkaders en het uitwerken van de bedrijfsstrategie. In de Amerikaanse vastgoedzeepbel keurden vele besturen de strategie goed die executives de vrije baan gaven om risicovolle investeringen en zware leningen aan te gaan. Deze bestuurders keurden ook de verlonings-pakketten goed die risicovol gedrag stimuleerden."

"De chief executives krijgen de meeste aandacht omdat er nauwelijks wordt verwacht dat de raad van bestuur iets zou ondernemen hebben," voert John Gillespie aan. "In ons bedrijfssysteem wordt verondersteld dat de raad van bestuur de daadwerkelijke macht heeft, maar in werkelijk krijgt die bijna nooit de schuld toegeschoven omdat hij meestal door de chief executive wordt gedomineerd." De krant voegt er aan toe dat de meeste bestuurders van ingestorte financiële instellingen er ook in geslaagd zijn om aan te blijven in de andere bestuursfuncties die ze al hadden voor het uitbreken van de financiële crisis. Een aantal bestuurders zegt wel dat die negatieve ervaringen hen een expertise hebben bijgebracht die hen helpt om andere bedrijven te beletten dezelfde fouten te maken. (MH)