Rolling Stones reiken interessante managementles aan

In zijn biografie Life reikt Rolling Stonesgitarist Keith Richards ons een interessante managementles aan. De veelbesproken muzikant omschrijft de drie fases in het management van de groep en de mensen die ervoor instonden.

Eerst was er Andrew Loog Oldham, een zonderling in de Londense muziekscène, die The Stones succesvol positioneerde als 'een vieze, snauwende en gemene tegenhanger' van de frisgetrimde Beatles.

Het volgende niveau werd bereikt toen ze Allen Klein inhuurden, een advocaat die expertise had opgebouwd in het onderhandelen met muziekbedrijven, maar spijtig genoeg ook in het stelen van de rechten op de meeste van hun muziek.

De redding kwam uiteindelijk in de ongewone figuur van Prins Rupert Löwenstein, een vermogensbankier zonder veel kennis van de muziekindustrie, maar die het geheel professionaliseerde en stroomlijnde tot drie aparte bedrijven: een voor de productie van muziek, een andere voor de merchandising en een laatste voor de organisatie van de talrijke tournees. Löwnestein maakte van de Stones een van de succesvolste en rijkste muziekgroepen ter wereld.

Uiteindelijk had de groep deze drie types managers ook nodig: de eerste die de Stones op de kaart zette; de tweede die ze wereldfaam bracht en de derde die een fort rond de groep bouwde en zo hun overleving op lange termijn en hun winstgevendheid garandeerde.

Een managementles die tot ver buiten de muziekwereld zal weerklinken. (FZ) (Foto: Flickr/ThuanyGabriela)