Tom Peters: 'Wie geld betaalt om mij te zien, doet een slechte zaak'

‘Ik krijg grote sommen geld uitbetaald om overal ter wereld te gaan verkondigen dat het vroeger makkelijk was en dat de huidige generaties voor enorme moeilijkheden staan. Maar mijn moeder stierf twee jaar geleden -ze werd net geen 96- en ze maakte de uitvinding van de telefoon mee, van auto's en vliegtuigen, jets en een man op de maan, de Grote Depressie, de Eerste en Tweede Wereldoorlog, de Koude Oorlog en Vietnam, de oorlog in Irak in 1991 en de huidige. En dan heb ik het lef om mensen te gaan vertellen dat het leven hard is. Ik denk eerlijk gezegd dat we het allemaal buiten proportie opblazen.'

Dat zegt managementgoeroe Tom Peters in een interview met de Financial Times. ‘Trouwens, wie 1000 Britse Pond (per persoon) betaalt om mij te zien spreken, doet een slechte zaak. Ik heb amper iets nieuws te vertellen. Ik herhaal gewoon wat mensen al sinds hun tweeëntwintigste weten, maar in het vuur van de strijd zijn vergeten. Je moet al zo'n televisiepreker zijn om te geloven dat je 500 mensen gaat toespreken en hun leven zal veranderen. Om te beginnen betaal je al geen 1000 Pond als je denkt dat de man die je aan het werk gaat zien een volslagen idioot is. Maar van de 500 aanwezigen bereik je hooguit iets bij 4 of 5 mensen die toch al van plan waren om iets groots te gaan doen. Zo'n seminarie duwt ze dan over de lijn, je geeft ze het zetje dat nodig is om het te doen. Al wie meer dan dat claimt te kunnen bereiken geeft enkel blijk van een grotesk egocentrisme.'

Peters vertelt ook uitgebreid over de tijd die hij als gevechtsingenieur in Vietnam doorbracht, want zijn tijd in het oorlogsgebied bracht hem een aantal managementinzichten bij. ‘Ik zag dat een overste liever een mooi rapport inleverde over zaken die verkeerd waren gegaan dan een gammel rapport over zaken die goed waren verlopen.'

Peters, die meer dan 10 miljoen exemplaren van zijn bestseller ‘In Search of Excellence' over de toonbank zag gaan, geeft ook het geheim van zijn succes prijs: ‘Ik werd geboren in 1942, in de VS en in een protestants gezin. Mijn ouders waren redelijk intelligent en ik was blank...- dat waren de eerste 99,9% van het succesverhaal. Hard werken zorgde voor de rest. Probeer iets, en als je faalt, probeer dan opnieuw. Mijn buurman won de Nobelprijs voor zijn baanbrekend werk in levertransplantaties. Toen ik ‘m vroeg hoe hij dat voor mekaar had gekregen, antwoordde hij: ‘Ik deed gewoon het meeste aantal operaties. Op een gegeven moment zijn er 10 kandidaten voor die prijs. En een van hen heeft gewoon het meeste aantal operaties verricht.'

[foto:tompeters.com]