Topondernemingen zijn vaak niet de meest winstgevende ondernemingen

Topondernemingen zijn vaak niet de meest winstgevende organisaties. Veelal geldt: hoe meer zij zich richten op het bestrijden c.q. weghouden van de concurrentie en op vergroting of handhaving van hun marktaandeel, des te groter is het risico dat hun winstgevendheid juist daalt. Dit betoogt onderzoeksjournalist Marcel Metze. Als het om de winst gaat, gelden volgens hem nog altijd de adagia: (her)ken je beperkingen, richt je op de bottom line en vooral, zet in op je sterke kanten.

Metze meent dat een ondernemer zich pas een challenger mag noemen als hij wat klappen heeft gekregen. Van uitdagers is pas sprake bij bedrijven met zodanig grote ambities dat zij die alleen via een aanval op gevestigde machtsposities kunnen realiseren, of bij producten of diensten die zo snel oprukken dat zij andere van de markt verdringen.

Philips en Shell zijn historische voorbeelden van challengers. Het uiteindelijke doel van challengers is om nummer één in de markt te worden. Dat een nummer drie positie in sommige markten ook te prefereren is, laat Nintendo zien. Zo maakt Nintendo in de markt voor spelcomputers meer winst dan de nummers één en twee, Sony en Microsoft.