Wanneer niet de werknemers maar de managers het probleem zijn

Franse werknemers zijn vergeleken met hun Britse, Amerikaanse en Nederlandse collega`s erg ontevreden over de steun die ze krijgen van hun managers. Toch wordt in een rapport van het World Economic Forum beweerd dat Fransen een betere werkethiek hebben dan Britten, Amerikanen en Nederlanders. De reden dat hun input niet leidt tot een even sterke output is dat de ondersteuning van Franse managers te wensen overlaat. Fransen zijn dan ook doorgaans weinig enthousiast over hun bedrijf. Hielden in 2005 nog 79% van de Franse werknemers van hun bedrijf, dan is dat cijfer vandaag gedaald tot 64%.

President Nicolas Sarkozy zei vorige maand nog dat de Franse bevolking zich moet spiegelen aan Duitsland en harder moet gaan werken. Maar in plaats van de werkethiek van Franse arbeiders in twijfel te trekken, kan de president zich beter richten op de methodiek van de Franse managers, schrijft The Economist.

Een groot deel van de Franse directeuren is afgestudeerd aan een 'Grande Ecole'. Daar wordt hen een zeer theoretische blik op management voorgeschoteld. Zaken als medewerkers motiveren en een hechte teamgeest smeden zijn minder belangrijk. Door deze academische achtergrond komen Franse managers autoritair over. Ook in Franse familiebedrijven maken niet-familieleden amper kans om tot het management toe te treden.

Niet moeilijk dus dat 4 op 10 werknemers niets van hun managers willen weten. Minder dan een op drie Fransen onderhoudt een vriendschappelijke band met zijn baas; in de VS, Groot-Brittannië en Duitsland zijn er dat dubbel zo veel.

En dat dreigt de Fransen zuur op te breken, want volgens een recente studie van het economisch onderzoekscentrum Coe-Rexecode, is de slechte relatie tussen werknemers en het management een belangrijke factor in de groeiende concurrentiële kloof tussen Frankrijk en Duitsland.

Franse managers doen er in dat verband goed aan een aantal zaken uit te proberen om de relatie met hun werknemers te verbeteren. Falen ze, dan kunnen ze de schuld nog altijd op hun ondergeschikten steken.