Zijn succesvolle leiders ook aangename mensen?

Bill Clinton @ UNCC

In het zakenleven overleven alleen de sterksten. In de serie Mad Men en de film Wall Street wordt dat geïllustreerd. Aan de andere kant: een baas moet sociaal en emotioneel intelligent zijn om een band te krijgen met medewerkers. Aardig zijn levert sociale voordelen op. Dus hoe zit het nou?

In het wetenschappelijk tijdschrift “Journal of Personality and Social Psychology” leggen drie onderzoekers uit dat het gaat om 'de mate van aangenaamheid'. Mannen die op dat gebied hoog scoren, verdienen minder geld dan mannen die minder aangenaam zijn. Het verschil is 10.000 dollar per jaar. Bij vrouwen is het verschil tussen beide categorieën verwaarloosbaar.

Sommige managers willen zich omringen met ja-knikkers. De meesten willen echter kritische mensen om zich heen, zodat denkfouten worden ontdekt voordat een plan in werking wordt gesteld. Minder aangename mensen schromen niet om hun ongezouten mening te geven.

Dat geeft hen niet een vrijbrief om zo bot mogelijk te zijn. Want pas op: mensen met een lage mate van aangenaamheid lopen ook een hoger risico om ontslagen te worden. Er is een verschil tussen onaangenaam en onuitstaanbaar zijn. Leiders kunnen recht-door-zee zijn zonder daarom gemeen te zijn.

Wie van zichzelf weet dat hij te aangenaam is - Bill Clinton, bijvoorbeeld, kon geen slecht nieuws vertellen - om een goed leider te kunnen zijn, moet persoonlijke relaties loskoppelen en nadenken over wat verkeerd kan gaan wanneer hem nieuwe ideeën worden aangereikt. De beste manier om dat te doen is om je voor te stellen dat het idee door een ander bedrijf zal worden geïmplementeerd. Maak bedenkingen bij het idee, maar doe het op een empathisch verantwoorde manier en wees rechtuit.