Hoe 3 groteske marketingfouten de lancering van de iPhone in China verknoeiden

Een van 's werelds meest geroemde succesverhalen dreigt in China uit te lopen op een ware catastrofe. In de eerste week na de lancering van de iPhone zijn er in China amper 5.000 toestellen verkocht. Voor een markt van 702 miljoen gsm-gebruikers is dit een verwaarloosbaar aantal, vooral omdat uit onderzoek blijkt dat zo'n 2 miljoen Chinezen eerder al een gehackte iPhone in het buitenland kochten om die later op de tweedehandsmarkt door te verkopen. Hoezeer sommigen er op wijzen dat het toestel te duur is (de iPhone 3 GS 16 GB kost er 730 dollar, dat is zo'n 485 euro; voor een volledig uitgeruste imitatie betalen Chinezen 50 euro), zien experts andere redenen. Volgens hen maakte Apple 3 groteske marketingfouten:

1. Apple hield geen rekening met de voorkeuren van de lokale consument. De iPhone wordt verkocht met een maandabonnement; een Chinees spendeert maandelijks gemiddeld 12 dollar aan belverkeer, liefst met pay-as-you-go-formules en anonieme belkaarten. Jonge Chinezen wisselen om de 9 à 12 maanden van toestel. Ze hebben dan ook geen zin in dure jaarcontracten.

2. Apple vergiste zich van partner. Overal ter wereld werkt Apple met dominante telecomoperators. In China is dat China Mobile met een marktaandeel van bijna 70% van China's 702 miljoen gsm-gebruikers. Apple koos voor underdog China Unicom, dat de overige 30% marktaandeel heeft. Omdat er in China geen overdraagbaarheid van nummers is moeten consumenten die overstappen ook nog eens een ander nummer aanvragen bij hun nieuwe telefoon.

3. Apple verzuimde een globale lancering voor de iPhone te organiseren. Dat was misschien de grootste flater. De iPhone deed er veel te lang over om China te bereiken. Niet enkel bezaten 2 miljoen Chinezen al een gehackt toestel: in totaal zouden reeds 3,5 miljoen Chinezen ooit een iPhone hebben gehad. Consumenten in de groeimarkten China, Brazilië en India zijn niet langer bereid te wachten tot een toestel ook in hun land beschikbaar wordt. Deze markten -de weinige waar consumenten nog makkelijk geld uitgeven- mogen niet langer als tweederangsmarkten worden beschouwd.