Lessen voor politieke verslaggevers: wat maakt 'Top Gear' zo succesvol?

Top Gear

Stephen Harrington van de Queensland University of Technology vroeg zich af waarom het populaire Britse tv-programma ‘Top Gear’ een van ‘s werelds meest bekeken tv-shows was geworden en hoe de makers er in slaagden kijkers die amper interesse in auto’s hebben te verleiden. Harrington ontdekte in zijn analyse twee ‘lessen’ voor journalisten en suggereert dat de vermakelijke manier waarop Top Gear informatie aan zijn kijkers presenteert ook nuttig kan zijn voor politieke verslaggeving, een materie die - net als auto’s - voor vele burgers abstract en vervelend is.

Het is niet overdreven te stellen dat wanneer Jeremy [Clarkson] voor het eerst zijn opwachting maakte in Top Gear, zijn stijl het aanzicht van de moderne motorjournalistiek veranderde.

Dat deed hij door zich te realiseren dat mensen minder interesse hadden in de technische details van een wagen (zoals de afmetingen van de banden, de compressieratio’s en de snelheid waarmee de kleppen openen en sluiten), dan in het weten of:

a. deze of gene wagen de kwaliteit van hun leven zou verbeteren;
b. het bezit van zo’n wagen hun kans zou vergroten dat aantrekkelijke mensen met hen naar bed zouden willen gaan.

Toen Top Gear in 2002 naar het scherm terugkeerde, nam de show deze filosofie aan. Er werden wat toeters en bellen aan toegevoegd en de rest is - zoals men zegt- geschiedenis.