Pornosites waren de enige echte uitvinders van e-commerce

1995. Bill Clinton zit in het Witte Huis, O.J. Simpson wordt vrijgesproken voor de moord op zijn ex-vrouw Nicole Brown. In het straatbeeld zijn nog volop muziekwinkels aanwezig en in elke huiskamer staat een videospeler. En dan is er nog die nieuwe uitvinding... het internet.

In de Verenigde staten is afgelopen weekeinde de film Middle Men in première gegaan. Het gaat om  een waargebeurd verhaal over het leven van Christopher Mallick, vertolkt door acteur Luke Wilson. Mallick stond aan de wieg van de internetbetalingenindustrie. Zijn eerste twee klanten waren... pornobazen.

De Amerikaanse zakenwebsite Business Insider had naar aanleiding van de première een gesprek met Mallick. Daarin legt hij uit hoe pornobazen vooral veel verstand van foto’s en opmerkelijk weinig verstand van onlinebetalingen hadden. Maar omdat het maken van pornografie meer geld kostte dan ze met advertenties op de site konden verdienen, richtten ze al gauw een betaalmuur op. Achter die muur zat immers wel content waarvoor klanten wilden betalen.

Alle begin bleek moeilijk. Een maandabonnement kostte 29,95 dollar, maar wie zijn abonnement opzegde kreeg een termination fee van 70 dollar op zijn creditcardrekening gefactureerd. De schimmige verkoopsvoorwaarden op de site barstten van de onduidelijke, frauduleuze regeltjes.

De pornosites werkten hoofdzakelijk via een affiliate marketingsysteem, een manier van online marketing waarbij deze pornosites betaalden voor elke bezoeker, lead of verkoop die werd gegenereerd via andere websites. Ze betaalden graag 50 dollar voor een referral, in de hoop dat die abonementen van 3 à 6 maanden zouden opbrengen. Dat was lucratief voor die affiliate-websites, vooral wanneer bleek dat ze massaal onbestaande klanten naar de site doorstuurden. Omdat betalingen toen nog niet in real time konden worden gecontroleerd, maar daarvoor soms verschillende dagen nodig waren, zagen pornosites hun rekening voor content steeds verder oplopen terwijl ze uiteindelijk nooit betaald werden. Omdat er zoveel fraude en klachten waren, gingen kredietkaartmaatschappijen dit soort sites uiteindelijk weigeren. En dat is het punt waar Chris Mallick en zijn bedrijf in het verhaal  opduiken.  Al snel bleek dat hij op een goudmijn zat. Mallick is een eerlijke zakenman die een bedrijfje start dat zich exclusief toelegt op het online verkopen van pornografisch materiaal. Maar in de film blijkt hoe hij al snel wordt meegesleurd in een conflict tussen oplichters, beroemdheden, Russische maffiosi en de politie.

‘Waarom werkte Mallick enkel voor pornobedrijven?’, vroeg Business Insider zich af. Het antwoord is eenvoudig. Enkel die bedrijven waren in geld geïnteresseerd. ‘We gingen ook naar andere bedrijven,’ zegt Mallick. ‘Maar die wilden enkel marktaandeel winnen en een grote beursgang organiseren met nul verkopen. Inkomsten waren voor hen van geen belang.’ Het vervolg is bekend...

'Vandaag zijn er massa’s internetbedrijven die veel geld maken. Online betalingen zijn alomaanwezig. Toch krijgt de porno-industrie daarvoor niet de erkenning die ze verdient,' besluit Mallick. 'We waren de eerste die kredietkaartgegevens in real time konden verifiëren. Op een gegeven moment deden we voor anderhalf miljard dollar transacties per jaar. Maar iedereen lijkt dat vandaag vergeten te zijn.’