Privacy is een soort luxeartikel

Privacy

Respect voor privacy is belangrijk, maar het wordt niet zoals vroeger als een basisrecht gezien. Privacy is meer een luxeartikel geworden. Het lijkt of mensen op sites als Facebook al hun persoonlijke informatie prijsgeven, maar dat is schijn. Lang niet iedereen is op sociale netwerksites te vinden en bovendien bepaalt de consument zelf wie wat mag zien. Ook bereikbaarheid heeft zijn grenzen. Mobiele telefoons worden door velen als inbreuk op de privacy gezien en consumenten verminderen hun bereikbaarheid via voicemail of door de gsm eenvoudigweg uit te zetten.

Omdat privacy niet langer een vanzelfsprekendheid is, wordt de behoefte eraan groter. Dat is vooral te merken in de contacten van consumenten met bedrijven. Men gaat selectief om met de informatie die wordt prijsgegeven en wil zelf bepalen wie wat weet. Consumenten wantrouwen vooral het gebruik van privé-gegevens door winkeliers voor promoties en aanbiedingen. Zo vindt 48% het niet prettig als bijgehouden wordt wat men koopt via klantenkaarten.

De overheid wordt verondersteld wel zorgvuldig met privacygevoelige informatie om te gaan en uit een rapport van het College Bescherming Persoonsgegevens blijkt dat men inbreuk op de privacy eerder tolereert van de overheid dan van bedrijven.

[bron: Second Sight]