14 zaken die u niet wist over de mensen die uw iPhone of iPad assembleren (voor 60 eurocent per dag)

Foxconn

Het succes van de iPad en de iPhone heeft van Apple één van ‘s werelds meest winstgevende bedrijven gemaakt. Aandeelhouders profiteren mee van de uitzonderlijk hoge winstmarges die de Apple-producten genereren. Die marges kunnen enkel worden gegenereerd door deze producten in China te laten maken, onder arbeidsvoorwaarden die in het Westen verboden zijn.

De Amerikaanse radiozender NPR onderzocht in zijn programma ‘This American Life’ onder welke omstandigheden de iPhone’s en iPads in China worden geproduceerd en bracht een aantal verbijsterende wantoestanden aan het licht:

• De Chinese stad Shenzhen is de plaats waar de meeste iPhone’s en iPads worden gemaakt. 30 jaar geleden was Shenzhen een klein dorp bij een rivier, vandaag wonen er 13 miljoen mensen en is de stad groter dan New York.
• Foxconn, een van de bedrijven die iPhone’s en iPads maakt (en ook toestellen voor andere grote techbedrijven), heeft in Shenzhen een fabriek waar 430.000 mensen werken; het equivalent van het aantal inwoners in een stad als Antwerpen.
• Die fabriek telt 20 cafetaria’s, die elk 10.000 zitplaatsen tellen.
• NPR interviewde buiten de fabrieksmuren - die door gewapende veiligeheidsagenten worden bewaakt - een 13-jarig meisje, dat bij Foxconn werkt. Zij reinigt er dagelijks het glas van duizenden nieuwe iPhones.
• Volgens het meisje controleert Foxconn geen leeftijden en werken in de fabriek 12-, 13- en 14-jarigen. Het zou volgens het meisje gaan om zo’n 5% van het werknemersbestand. Wanneer er van tijd tot tijd leeftijdscontroles gebeuren, wordt Foxconn daarvan op voorhand verwittigd. Net voor de controleurs opdagen, worden jonge medewerkers vervangen door oudere.  
• Volgens de journalist van NPR is Apple - bezeten als het is door elk detail - daarvan op de hoogte en als ze het niet zijn is het omdat ze het niet willen weten.
• In andere fabrieken in Shenzen, waar 20 à 30.000 arbeiders in één zaal zitten, is geen machine te bespeuren. Alles gebeurt manueel. Wanneer arbeid zo goedkoop is, is er geen reden om de zaken niet manueel te doen.
• De standaardshift in China duurt 12 uur. Wanneer een nieuw product op de markt komt wordt dat al snel 14 à 16 uur. Terwijl de NPR-journalist in Shenzen is, sterft een Foxconnarbeider na een ononderbroken shift van 34 uur.

• De assembleerlijn is even efficiënt als haar traagste arbeider. Allen worden dan ook nauwlettend per camera gadegeslagen. De meeste mensen werken rechtopstaand.
• De arbeiders slapen in slaapkazernes waarin 15 bedden staan in een barak van 12 op 12 meter.
• Vakbonden zijn in China verboden; wie probeert een vakbond op te richten wordt gevangen genomen. Wie vrijkomt staat als ‘lastpost’ gebrandmerkt op een onder fabrieksbazen circulerende zwarte lijst en raakt nergens nog aan werk.
• De iPhone’s worden geassembleerd door gebruik te maken van hexane, een neuro-toxisch middel om de schermen te reinigen.
• Sommige arbeiders kunnen niet langer hun handen gebruiken  omdat ze honderdduizenden keren dezelfde handeling hebben verricht (mega-carpal-tunnel). Dit zou kunnen worden vermeden door de arbeiders van tijd tot tijd een andere taak te laten uitvoeren, maar dat gebeurt niet.
• De NPR-journalist laat een van de Foxconnarbeiders met zijn iPad spelen. Blijkt dat die persoon nog nooit zo’n apparaat heeft gezien. Hij spreekt van ‘een magische ervaring.’

Ondanks al deze schrijnende getuigenissen zijn de arbeiders ervan overtuigd dat deze fabrieken hun leven hebben verbeterd. Ze verkiezen de grimmigheid van deze productiekazernes boven de grimmigheid van de rijstvelden. Waar ze vroeger 50 dollar per maand verdienden, verdienen ze er nu 250 per maand. Foxconnarbeiders kregen in 2010 zelfs een loonsverhoging tot 298 dollar per uur, of 10 dollar per dag, minder dan 1 dollar per uur. Vooral voor vrouwen blijken de levensomstandigheden fel verbeterd.

Feit blijft dat Apple enkel hoge winstmarges kan behouden door zijn producten te assembleren in landen die er arbeidspraktijken op nahouden die in het Westen verboden zijn. Mocht Apple besluiten de productie naar bijvoorbeeld de VS over te hevelen dan zou het bedrijf ofwel de prijs van de iPhone  en de iPad moeten verhogen, ofwel zijn marges moeten verlagen of een combinatie van beide.

Dat zou niet goed zijn voor westerse consumenten, maar het zou evenmin fataal blijken. Apple wordt in de techsector benijd om zijn hoge winstmarges. Met andere woorden: Apple zou zijn productie naar de VS kunnen overhevelen zonder al te desastreuze gevolgen. Maar Apple doet dat niet en de vraag waarom het dat niet doet lijkt dus gerechtvaardigd. (Het gaat trouwens niet enkel om Apple; elk bedrijf dat wil overleven produceert in lagelonenlanden).

Doch de ‘bottom line’ is dat iPhone’s en iPads kosten wat ze kosten omdat ze worden vervaardigd in een land waar de arbeidspraktijken strijdig zijn met westerse standaarden en wetten omdat wij zulke praktijken veroordelen, schrijft Henry Blodget op Business Insider. Dat is geen oordeel; het is gewoon een feit. Misschien dat we daar ‘s moeten over nadenken wanneer we onze iPhone of iPad ter hand nemen.