Beveiliging tegen computercriminaliteit moet vooral naar menselijk element kijken

Computercriminaliteit is een samengaan in tijd en ruimte van een gedreven dader, geschikte slachtoffers en een afwezigheid van geschikte beschermers. Dat is de conclusie van een onderzoek van wetenschappers aan de A. James Clark School of Engineering and Institute for Systems Research en het College of Behavioral and Social Sciences, waarbij de online criminaliteit werd bestudeerd vanuit de standpunten van dader en slachtoffer.

"In de benadering van deze problematiek moet er van criminologische inzichten gebruik gemaakt worden," voeren de onderzoekers Michel Cukier en David Maimon aan. "Het is niet voldoende om een technologische beveiliging op te bouwen, want er moet ook met het menselijke aspect rekening worden gehouden." Uit het onderzoek blijkt volgens de onderzoekers onder meer dat cyberaanvallen vooral tijdens de werkuren worden geregistreerd en nauwelijks tijdens de nacht of in de weekends.

"Tijdens de werkuren zijn de potentiële slachtoffers met hun computers actief op netwerken," merken Cukier en Maimon op. "Daardoor worden de netwerken blootgesteld aan aanvallen. Alleen al door het online browsen, worden internet-adressen en poorten zichtbaar voor mogelijke aanvallers. Het gedrag van de individuele gebruiker beïnvloedt dan ook de veiligheid van de hele organisatie. Bovendien zal de sociale samenstelling van het netwerk bepalen waar de aanvallen vandaan komen. Online bestemmingen bepalen de types van aanvallen die worden gelanceerd."

De onderzoekers wijzen erop dat de gebruiker eerder al de zwakste schakel in de computerbeveiliging is genoemd. "In veiligheidsplannen moet het menselijk element dan ook worden opgenomen," waarschuwen de Amerikaanse wetenschappers. (MH)