De zoektocht naar Google

Google moet het meest ambitieuze bedrijf ter wereld zijn. Niet voor niets wordt het bedrijfsdoel omschreven als ‘het organiseren van de globale informatie en die toegankelijk en nuttig maken'. Het woordje internet blijft daarbij opzettelijk onvermeld, wat moet aangeven dat Google alle informatie wil organiseren, eender waar en in elke vorm. Van boeken tot medische informatie, van video's tot vriendschappen, van klikgewoontes tot geografische locatie. Google wil alles weten. Sommige mensen vinden dit een opwindende gedachte; de belofte van gratis toegang tot informatie en de hulp om ons dagelijks te helpen met het organiseren van informatie klinkt hen als muziek in de oren. Anderen zien in Google de nieuwe Big Brother, amper minder angstaanjagend dan zijn totalitaire voorgangers, omdat ze toevallig in de privé actief zijn.

Die grenzeloze ambitie werd door New York Timesjournalist Randall Stross onderverdeeld in een aantal thema's. In het boek ‘Planet Google' wijdt hij een hoofdstuk aan de talloze datacentra waar Google zijn informatie stockeert. Een ander hoofdstuk gaat over de algoritmes die het hart van de zoekmachine en de advertentietechnologie vormen. In het interessantste hoofdstuk legt Stross haarfijn uit hoe Google ogenschijnlijk onschuldig, maar snoeihard, traditionele concepten als die van het auteursrecht en de privacy verpulvert.

Hoewel het boek nalaat om Google's meest facinerende component, de stichters Sergey Brin end Larry Page -die zichzelf beschouwen als voluntaristische übergeeks met een -in Silicon Valley alom aanwezig en ongelimiteerd optimisme wat betreft wetenschap, technologie en de mensheid-, te bespreken (de wereld is maakbaar en zij zullen een groot deel van die maakbaarheid op zich nemen, in de veronderstelling dat u hen laat doen), blijft het zeker het lezen waard. ‘Planet Google' leest als een verzameling van nieuwsartikels, maar Google verandert dermate snel dat het vaak lijkt of Stross op een rijdende sneltrein tracht te stappen. Toch blijft een sobere momentopname in de geschiedenis van Google welkom. Vooral omdat Google's CEO, Eric Schmidt, in het laatste hoofdstuk schat dat het bedrijf 300 jaar nodig heeft om zijn missie waar te maken.

[The Economist]