Duitsers vinden ‘vloeibaar glas’ uit; supermarkten vrezen het einde van de schoonmaakproducten

In de film The Man in the White Suite gaat de wereldvreemde, maar geniale uitvinder Sidney Stratton op zoek naar een onverslijtbare, vuilafstotende synthetische vezel. Wanneer hij succes heeft blijkt zijn uitvinding de gevestigde orde op zijn kop te zetten, en wordt de vinding allerminst met gejuich ontvangen. De film dateert van 1951, maar goed 60 jaar later lijken onderzoekers van het wetenschappelijk instituut in het Duitse Saarbrücken dit voormalige fictieverhaal tot werkelijkheid te hebben gebracht. Zij realiseerden een doorbraak in de nanotechnologie en ontwikkelden een coating van glas die zowat alles wat duurzaam is beschermt tegen vuil en bacterieën.

Het ‘vloeibare glas' wordt in spray-vorm aangebracht en vormt een microscopisch dun laagje van 15 tot 30 moleculen dik - 500 maal dunner dan het menselijke haar- op het te beschermen voorwerp. De uitvinding is gepatenteerd en wordt in spuitbussen verkocht door het Duitse familiebedrijf Nanopool. Volgens de Britse krant The Independent kan deze uitvinding het begin inluiden van de reductie van de hoeveelheid potentieel giftige schoonmaakmiddelen die in fabrieken, kantoren, ziekenhuizen, op scholen en thuis worden gebruikt.

Deskundigen voorspellen het ‘vloeibare glas' dan ook een gouden toekomst. De coating van glas is water- en vuilafstotend en kan met een nat lapje worden afgenomen. Het product kan gebruikt worden om bomen te beschermen tegen ongedierte, voorgevels en monumenten tegen de tand des tijds en badkamers tegen het dagelijks vuil. Net als in de film kijkt ook de mode-industrie uit naar de introductie van het product om dure kleding te beschermen.

Supermarktketens zijn minder blij. Zij vrezen dat het grootste deel van de schoonmaakproducten die zij verkopen overbodig zullen worden. Ook schoonmaakfirma's vrezen hun contracten fors te zullen zien ingekrompen.