Fraudepreventie in financiële wereld is utopie

Nick Leeson, de Britse trader die in 1995 de ondergang van de prestigieuze Britse zakenbank Barings Bank bestendigde, acht het bijna onmogelijk dat banken fraudedetectiesystemen ontwikkelen die schandalen zoals onlangs bij de Société Générale vermijden. Dat zegt hij in de Britse krant Financial Times. Leeson werd in Singapore veroordeeld tot 6,5 jaar gevangenisstraf maar werd in 1999 vervroegd vrijgelaten nadat darmkanker bij hem was ontdekt, waaraan hij later met succes werd behandeld. Als effectenhandelaar verrichte hij tegen de regels in grote speculatieve transacties op de richting van de Nikkei index. Het verlies liep uiteindelijk op tot 1,4 miljard dollar, twee keer zo veel als het handelskapitaal van de Barings Bank.

Hij waarschuwt nu voor een zogenaamd ‘een zwart gat’: ‘Enkel indien de risicomanagementsystemen snel de realiteit inhalen, zal de zaak ‘Jérôme Kerviel’ tot iets hebben geleid. De toegenomen complexiteit en de verbluffende snelheid –letterlijk milliseconden- waarmee de transacties in de elektronische handel worden verricht, maken het bijna onmogelijk om aan fraudepreventie te doen.’

Specialisten bevestigen de stelling. ‘Wat vandaag bestaat, is zeker onvoldoende. Nooit komen we klanten tegen die zeggen dat alle aspecten van het probleem onder controle zijn,’ aldus Dave Tolladay van Detica, een specialist in fraudedetectie. Ook de huidige crisis op de financiële markten legt een nieuwe hypotheek op de werkmethodes. ‘Traders worden onder druk gezet om resultaten neer te zetten, wat onvermijdelijk tot nog meer risico’s zal leiden.’