Hoe een filmamputatie voortaan levens zal redden

De scène in de biografische avonturenfilm 127 Hours, waarin hoofdrol James Franco zijn eigen arm amputeert, is waarschijnlijk een van de gruwelijkste scènes uit de filmgeschiedenis. Toch kan deze film die werd geproduceerd, deels geschreven en geregisseerd door Danny Boyle (Slumdog Millionaire), een aardverschuiving veroorzaken in de behandeling van amputaties.

Toen Jane Kleinman, een geneeskundige die dokters en verpleegsters traint in een ziekenhuis van Los Angeles, de film voor het eerst zag, kreeg ze een lumineus idee. De speciale technologische effecten die de makers van de film gebruikten om de gruwelijke scène op te nemen, kon ook levens redden.

Jarenlang had Kleinman haar leerlingen geleerd ledematen te amputeren door schijnoperaties uit te voeren op onovertuigende rubberen replica's. Maar Franco's arm, met de valse spiergroepen, de beenderen, de pezen en de huid- en vetlagen, leek bijna niet te onderscheiden van echt vlees en bloed.

Ze ontdekte dat de arm door Tony Gardner was gemaakt, een van Hollywoods speciale effectenspecialisten. Maanden later lanceerden Kleinman en Gardner Simureal, een bedrijf dat vandaag hyper-realistische 'siliconen hulpstukken' levert aan Amerikaanse hospitalen.

Maar niet alles is wat het lijkt. Toen Kleinman huiswaarts keerde na een verkoopsmeeting, werd ze op de luchthaven van New Orleans ondervraagd over de ledematen die ze in haar bagage meedroeg. Het veiligheidspersoneel verdacht haar ervan menselijke ledematen te smokkelen.

Een beschuldiging die Kleinman als muziek in de oren klonk.

(Foto: © 2010 - Fox Searchlight)