Kan 4D slagen daar waar 3D heeft gefaald?

Is de pas begonnen 3D-revolutie al zo goed als voorbij? Er valt iets voor te zeggen: wanneer in 2009 Avatar werd uitgebracht kozen goed 80% van de bioscoopgangers ervoor om de film in drie dimensies te bekijken; in 2011 kochten nog slechts 38% van de bezoekers die Pirates of the Carribean: On Stranger Tides wilden zien hun tickets in een 3D-bioscoorp.

Waarom zijn de 3D-wittebroodsweken nu al voorbij? Analisten leggen de schuld bij de inkomtickets voor 3D-films, die soms tot 50% duurder zijn. Maar er zijn ook een reeks medische ongemakken: volgens de American Association of Optometrists klaagt een kwart van de mensen die een 3D-film zagen over pijnlijke ogen, hoofdpijn en duizeligheid.

De redding ligt nochtans net om de hoek. De Zuid-Koreaanse cinemabouwer CJ 4DPlex heeft bioscopen gebouwd waar ‘stoelen bewegen en kijkers de wind, de regen en de mist kunnen voelen en geuren kunnen ruiken’. Het bedrijf heeft een contract op zak om zo’n eerste bioscoop te bouwen in New York, waarna Europa zou volgen.

Dewey Hammond, een fotograaf, die Kung Fu Panda 2 in 4D-versie kon bekijken in Seoul, is vol lof: ‘Indien een personage vanuit een lage hoek wordt weergegeven, gaat je stoel tegelijkertijd achteruit. Worden er pijlen afgevuurd, dan voel je de luchtverplaatsing om je oren’. Maar 4D-films zijn vooralsnog schaars buiten Zuid-Korea.

Toch is er niet enkel goed nieuws. Mensen die de 4D-versie van Transformers: Dark of the Moon zagen, hadden na het zien ervan braakneigingen en last van tijdelijke doofheid.

(Foto: Paramount/Everett /Rex Features)