'Vergeten' bestaat in de toekomst niet meer

Gordon Bell, een onderzoekswetenschapper in dienst van Microsoft, beschrijft in het boek Total Recall: How the E-Memory Revolution Will Change Everything hoe de wereld er volgens hem in de toekomst moet gaan uitzien. Al meer dan 10 jaar legt Bell zijn leven digitaal vast voor zichzelf en voor zijn nageslacht. Sensoren op afstand, miniatuurcamera's en computerchips die in kledij worden verwerkt of zelfs onder iemands huid worden ingeplant zullen het in de toekomst mogelijk maken alles wat we zien, horen en doen op te nemen en in digitale vorm op te slaan. Zo weet Bell dat hij de afgelopen jaren 221.173 websites bezocht, 56.282 fotos nam, 156.041 emails las,... ‘Vergeten' bestaat in de toekomst niet meer.

De gevolgen daarvan zijn gigantisch. Door onze persoonlijke database te openen kunnen we te weten komen waar we onze autosleutels hebben laten liggen of wat de naam is van die zakenrelatie die je 4 maanden geleden op een congres ontmoette. Je moet gewoon de replay-knop indrukken tot het tijdstip dwaarop je je bij die man introduceerde...

Techno-triomfalisten zullen juichen, schrijft Eric Felten, in The Wall Street Journal, en deze toekomstvisie lijkt even onvermijdelijk als glorieus. Maar voor de meesten onder ons wordt zo'n scenario een ware nachtmerrie. En niet enkel door een Orwelliaans verlies van privacy. Veel gevaarlijker is het feit dat we niets meer zullen kunnen vergeten, want ‘een neurotische fixatie op het verleden is zelden de beste strategie voor succes in de toekomst'. Wie van ons heeft geen herinneringen die hij liefst zou dumpen in een groot zwart gat? Om niet te spreken over ons selectief geheugenverlies, iets dat onmogelijk mag ontbreken in een functioneel leven.