3 redenen die aangeven dat Dominique Strauss-Kahn mogelijk het slachtoffer werd van een complot...

Voormalig IMF-topman Dominique Strauss-Kahn vecht niet langer voor zijn politieke overleving. Daarvoor is het te laat. Zijn seksverslaving en de daaruit volgende rechtszaken en politieondervragingen lijken de socialist voorgoed van het politieke toneel te hebben verbannen. De Amerikaanse journalist Edward Jay Epstein publiceerde het voorbije weekeinde in de New York Review of Books een nieuw relaas van wat er zich op die meidag in Manhattan afspeelde. Hij kreeg inzicht in documenten van de advocaten van DSK en van het Sofitel in Manhattan waar deze laatste verbleef. Hoewel Epstein het niet met zoveel woorden zegt, zou de voormalige Franse presidentskandidaat het slachtoffer kunnen zijn geweest van een valstrik.

Epstein somt daarvoor drie aanwijzingen op:

1. DSK werd uiteindelijk op een Air Francevlucht geklist, vertrekkensklaar om naar Parijs te vliegen. De Amerikaanse politie kon hem lokaliseren omdat DSK naar het Sofitel belde om een verloren Blackberry te recupereren. Die telefoon werd nooit teruggevonden, maar volgens gegevens van Blackberry zou het individu dat de zaktelefoon vond, deze om 12 uur 51 van die bewuste zaterdag hebben gedesactiveerd, wat betekent dat het spoor ervan niet langer kon worden getraceerd door Blackberry zelf. Op  die telefoon stond een tekstbericht van iemand uit de inner circle van DSK, waarin deze erop wees dat een email die DSK vanop die Blackberry aan zijn vrouw Anne Sinclair had gezonden ook op het UMP-hoofdkwartier in Parijs was terechtgekomen. De UMP is de politieke partij van Nicolas Sarkozy. Volgens cameragegevens verliet Strauss-Kahn zijn kamer in het Sofitel om 12.28 uur en arriveerde hij om 12.54 uur bij het restaurant waar hij zijn dochter zou ontmoeten.

2. De kamermeid Nafissatou Diallo tussen zou tussen 12.06 uur en 12.07 uur DSK’s kamer zijn binnengegaan. Omdat de toenmalige IMF-topman om 12.13 uur met zijn dochter belde over een lunchafspraak, zou ze in die zes of zeven minuten door Strauss-Kahn zijn aangerand. Haar tijdsbesteding voor en na de vermeende feiten werd nooit duidelijk: volgens de sleutelgegevens van het hotel ging ze om 12.26 uur een andere kamer binnen, nummer 2820, waar ze die ochtend al een paar keer in was geweest voordat de gast uitcheckte. Daarna ging ze terug naar de kamer van Strauss-Kahn en rapporteerde de aanranding aan haar overste. Tijdens haar veelvuldige ondervragingen door de NYPD zou Diallo nooit hebben gemeld dat ze kamer 2820 verschillende keren had bezocht. Sofitel weigert om privacyredenen de naam van de gast te noemen die in 2820 verbleef.

(Een andere medewerker van het hotel, Syed Haque betrad volgens de sleutelgegevens de kamer van Strauss-Kahn vlak voordat Diallo dat deed. De sleutelgegevens geven aan wanneer iemand een kamer binnenkomt, niet wanneer hij die weer verlaat. Haque heeft in ieder geval geweigerd zich te laten ondervragen door de advocaten van Strauss-Kahn.)

3. Op een beveiligingsvideo van het hotel is te zien hoe ene Brian Yearwood, de chief engineer van het Sofitel in Manhattan, en een onbekende man om 13 uur 33 de gebeurtenissen van die dag drie minuten lang uitbundig lijken te vieren, high-fives incluis. Volgens Epstein had Yearwood even daarvoor contact gehad met John Sheehan, een beveiligingsexpert van Accor, het moederbedrijf van Sofitel. En de baas van Sheehan, René-Georges Querry, heeft weer een link met een man die nu werkt voor de inlichtingendienst van de Franse president Sarkozy.

De Franse minister van Binnenlandse Zaken Claude Guéant is niet onder de indruk van de nieuwe gegevens en wuifde de complottheorieën op de Franse zender Europe 1 weg: 'Het is niet omdat DSK zijn telefoon verliest dat er een complot is.'