De koehandel rond Van Rompuy & Co.: 'Wordt Europa één gigantisch België?'

Charlemagne, het weblog over Europa van het gerenommeerde tijdschrift The Economist, heeft het deze week over de recente benoemingen voor de topfuncties van de EU. ‘Een koehandel', omschrijft het weekblad de manier waarop zowel Herman Van Rompuy als Lady Ashton hun job kregen toebedeeld. ‘Voor Europa schuilt nu één groot gevaar,' aldus Charlemagne, ‘en dat is dat het een gigantisch België wordt'.

‘Vele Europese landen worden geregeerd door duistere coalities met topfuncties verdeeld over rivaliserende politieke partijen. Alle Belgische regeringen bestaan uit grote coalities, waarin partijen die elkaar verachten verenigd zijn en waarin politici zetelen volgens vastgestelde quota voor de Frans- en Nederlandstalige zijde van het land (die elkaar evenmin kunnen uitstaan). Democratie is van geen tel, want zelfs partijen die de verkiezingen verliezen nemen zonder gêne opnieuw deel aan de macht. Wat is de link tussen het voormelde en de keuze voor Herman Van Rompuy als eerste EU-voorzitter en van Catherine Ashton als Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken? Een Europees zwak voor coalitiepolitiek, waarin het streven naar evenwicht altijd zwaarder weegt dan talent of verdienste.'

Toen Nicolas Sarkozy de vraag werd gesteld waarom Lady Ashton de job gekregen had, antwoordde de Franse president: ‘Omdat de publieke opinie een vrouw in een grote EU-functie wilde; omdat ze links is en Van Rompuy naar centrum-rechts helt en omdat ‘onze Britse vrienden' die functie wilden'.

Charlemagne besluit: ‘Dit is een nieuwe wereld voor politici zoals Gordon Brown die gewend zijn te werken met een meerderheidskabinet. Anderen, zoals Nicolas Sarkozy, hebben handig gedreigd met parlementaire vijandigheid om kandidaten die ze niet zagen zitten uit te rangeren. Europa is nu een wereld van coalitiedeals, quota en procedurevalstrikken. We zijn nu allemaal Belgen.'