De mythe omtrent drank: alles liever dan de waarheid

Dr. David Nutt, een gereputeerd Brits wetenschapper, deed recent onderzoek naar welke drugs de meest schadelijke waren. Samen met een aantal specialisten in de chemie en de gezondheidszorg maakte hij een ranglijst op en hield rekening met de graad van verslaving, hun schadelijkheid voor het lichaam en de gevolgen voor de maatschappij van een reeks verdovende middelen. Maar omdat zijn conclusies niet overeenstemden met wat de Britse machthebbers graag wilden lezen, werd Nutt ontslagen. Nutt kwam tot de conclusie dat alcohol veel gevaarlijker is dan een resem andere drugs waartegen de Britse regering wil optreden. In dat verband werd het (wettelijk tot 5 jaar) gevangen zetten van mensen die marihuana gebruiken zelfs ‘een idiotie en een vergissing' genoemd. Specialisten noemen de ranglijst -die in 2007- door het medische vakblad The Lancet werd gepubliceerd- ‘een van de meest objectieve bronnen' die vandaag beschikbaar zijn.

Nutts conclusie is meedogenloos: terwijl de overheden wereldwijd zich mengen in de strijd tegen drugs blijft een van de grootste boosdoeners buiten schot: koning alcohol. Marihuana en LSD blijken veel minder schadelijk dan drank. Heroïne en cocaïne voeren de ranglijst aan. Het zijn hoogstverslavende, destructieve drugs, die ook verwoestingen aanrichten binnen de maatschappij. Barbituraten en methadon nemen plaats drie en vier in. Dan volgt alcohol. Tabak neemt een negende plaats in.

Volgens Nutt heeft drank een grote sociale waarde binnen onze maatschappij, ondanks dat het gebruik ervan veel schadelijker is dan van een reeks andere drugs. Maar omdat de gevolgen van alcoholverslaving zo destructief kunnen zijn pleit Nutt voor een ontmoedigingsbeleid, door hogere belastingen en een verbod op de verkoop van drank aan mensen die in dronken toestand verkeersongeluken of andere misdaden hebben veroorzaakt. Zaken waar de Britse (en vele andere) regering geen zin in heeft.

En dat kostte Nutt zijn job, want je kan niet in dienst van de Britse regering werken en het regeringsbeleid aanvallen, beslisten zijn oversten.