'De splitsing van het land dringt zich op'

Patriotism

Als deze groep toppers - een wel heel leeg begrip als het over de leidende klasse politici gaat - ook maar één seconde denkt dat één van hen als zondebok zal dienen, vergist ze zich schromelijk. De afkeer voor het wangedrag van deze groep is universeel, hun falen is een collectieve verantwoordelijkheid, schrijft Wouter Verschelden in De Morgen. Want één zaak hebben de heren en dames politici langs beide kanten van de taalgrens bewezen: onkunde heeft geen taalvoorkeur.

Betekent dat dan dat alles theater is, niets authentiek? vraagt Liesbeth Van Impe zich af in Het Nieuwsblad. Nee. Open VLD vindt effectief dat de hervormingen niet ver genoeg gaan. De PS vindt echt dat ze al ver gegaan zijn en ergert zich blauw aan de treiterige houding van de liberalen. En ze hebben vanuit hun eigen standpunt allebei gelijk, maar dat doet er nauwelijks toe. De essentie is dat ze elkaar moeten zien te vinden, ergens in het midden. Zolang ze er niet zijn, zijn ze onze tijd aan het verdoen.

Di Rupo, die constant in vrees leeft dat zijn eigen partij hem op dit pad niet zal volgen, heeft Alexander De Croo onderschat, schrijft Bart Sturtewagen in De Standaard. (...) Terwijl het krediet van het land wankelt, de beurs keldert en de Europese curatele met de dag dichterbij komt, blokkeert de formatie omdat twee partijen na meer dan 500 dagen nog altijd niet bij machte zijn elkaars positie correct in te schatten,

Het slechte nieuws is dat opnieuw is gebleken hoe moeilijk het is een regering te vinden die (de problemen) durft en kan aanpakken, schrijft Bart Haeck in De Tijd. Het goede nieuws is dat de problemen bekend zijn en dat duidelijk is wat moet gebeuren. Het IMF, de OESO, de Europese Commissie: allemaal hebben ze de voorbije jaren dezelfde analyse gemaakt voor België. Nooit is ze ter harte genomen, omdat de Belgische politiek al decennia te versplinterd is om te komen tot zware maar noodzakelijke hervormingen.

De liberalen spelen een gevaarlijk spel, schrijft L’Echo in zijn editoriaal. Want er bestaat geen enkel alternatief voor de huidige coalitie, behalve wanneer de Vlaamse partijen bereid zijn de staatshervorming te vergeten en de Franstaligen even onverwacht bereid zouden zijn opnieuw met Bart De Wever aan tafel te gaan zitten. (...) De liberalen hadden nochtans op voorhand aangekondigd dat ze hun vel duur zouden verkopen op vlak van de sociaal-economische thema’s.

Genoeg, schrijft Le Soir. We hebben genoeg van dat surrealistisch spektakel van mannen en vrouwen die hun rekeningen vereffenen in de televisiestudio’s. Genoeg van een vorm van politiek die van de boksring naar de reality-show verhuist. ‘We kunnen maar tot één conclusie komen: de splitsing van het land dringt zich op. Want u levert ons nu het bewijs dat dit land verscheurd is en niet langer bestuurd kan worden.’

De lezers van de krant De Tijd denken dat het tijd is om de technocraten aan zet te laten:

Ook op Twitter regent het reacties: