De ware agenda van Marine Le Pen

Het Franse tij lijkt te keren ten voordele van Marine Le Pen, dochter en opvolgster van Jean-Marie Le Pen, de voormalige leider van het extreem-rechtse Front National, die in 2002 tot ieders verbazing de laatste ronde van de presidentsverkiezingen haalde, maar het daar moest afleggen tegen Jacques Chirac. Toch hoopt Marine Le Pen, die zich een zachter imago dan haar vader aanmeet, diens prestatie te herhalen en vooral te verbeteren.

Doch blijft het onvoorstelbaar te denken dat deze vrouw, die met haar onweerlegbaar talent voor communicatie het extremisme van haar ideeën weet te maskeren, de volgende president van Frankrijk zou worden, schrijft The Financial Times (betaalde toegang).

Als een van de weinige politici gebruikte ze de affaire Strauss-Kahn om het op te nemen voor het vermeende slachtoffer van de zaak - het zwarte kamermeisje- iets wat veel te weinig Franse politici deden. Ze raakte ook een gevoelige snaar door te stellen dat het schandaal naast een gebrek aan moraal van de geglobaliseerde Franse elite -zowel links als rechts- ook de gewoonte om elkaars zonden met de mantel der liefde toe te dekken had blootgelegd.

Maar de tijd is gekomen voor de Franse politici om de echte socio-politieke agenda van deze vrouw aan het licht te brengen, want Marine Le Pen wil niets minder dan:

1) Frankrijk terugtrekken uit de Navo
2) protectionistische maatregelen instellen
3) de herinvoering van de doodstraf
4) Frankrijk uit de eurozone halen
5) een 'Fransen eerst'-politiek invoeren op vlak van werkgelegenheid, zorg en huisvesting.

Grote hoeveelheden proteststemmen tijdens Franse verkiezingen zijn niets ongewoons en ook Marine Le Pen zal daar volgend jaar van profiteren. Maar ze blijft nog altijd mijlenver verwijderd van het respect dat iemand die de tweede ronde van de presidentsverkiezingen haalt verdient.