'De Wever plaatst Vlaamsnationalisme terug in de democratie'

Nooit eerder - zelfs niet op Zwarte Zondag - heeft zich een dergelijke stemmenverschuiving voorgedaan. Met een score van dertig procent heeft Bart De Wever niet de Volksunie uit de doden opgeroepen, hij heeft uit het niets een nieuwe brede centrumpartij opgebouwd, schrijft Yves Desmet in De Morgen. Hij heeft ervoor gezorgd dat het Vlaamsnationalisme terug in de democratie is terechtgekomen door ook het Vlaams Belang een nooit geziene pandoering te geven, iets waar de verzamelde andere partijen nooit in geslaagd zijn. Alleen al voor dat laatste verdient hij respect.

Het is de ironie van het lot. In 2007 voerde de N-VA nog campagne tegen Elio Di Rupo met de slogan: ‘Laat je niet strikken'. Nu moet Bart De Wever aan tafel gaan zitten met Di Rupo om een federale regering te vormen, schrijft Pieter Blomme in De Tijd. Het echte werk voor de N-VA begint nu pas. De Wever zal moeten bewijzen dat hij iets aanvangt met zijn monsteroverwinning. Als hij mislukt, dreigt hij in hetzelfde sukkelstraatje te eindigen als de winnaar van 2007 en de verliezer van 2010: de CD&V van Yves Leterme.

In zijn overwinningsspeech sprak een luid toegejuichte Di Rupo - de Waalse stemmenkampioen - over een historisch moment voor het land. Hij benadrukte dat de socialisten voor het eerst in twintig jaar de grootste politieke familie van het land zijn. Maar hij verwees ook expliciet naar het duidelijke signaal van de Vlaamse kiezer. ‘Er is een vraag naar institutionele hervormingen die duidelijk gehoord moet worden. De Franstalige gekozenen moeten een stap in de richting van de Vlaamse gekozenen zetten en de Vlaamse gekozenen een stap in de richting van de Franstalige,' schrijft Steven Samyn in De Standaard

De opgang van het N-VA kan worden vergeleken met de val van de euro. Iedereen verwachtte zich eraan. Maar niet zo hard en zeker niet zo snel. De partij van Bart De Wever haalt meer dan 28% van de stemmen. Tel daar de overblijfselen van Vlaams Belang en Lijst Dedecker (LDD) bij en bijna één op twee Vlamingen stemt voor de splitsing van het land, schrijft Martine Maelschalk in L'Echo. Nu bijna 50% van het Vlaamse electoraat openlijk de separatistische toer opgaat, liggen de kaarten volledig anders. De communautaire onderhandelingen zullen nooit meer hetzelfde zijn. De Franstalige partijen zijn gewaarschuwd.

De chaos kondigt zich aan. De Vlaamse overwinnaar -zelfs indien hij democratisch is verkozen- boezemt de Franstaligen geen vertrouwen in. Elke uitgestoken hand zal altijd worden gewantrouwd omdat ze waarschijnlijk iets verbergt, schrijft Beatrice Delvaux in Le Soir. [De Wever en Di Rupo] hebben het lot van België in handen. Laten we ze daarvoor op dit voor België gevaarlijk moment het nodige krediet geven: gisteravond waren er trouwens signalen dat beiden dat begrepen hebben.