En wat doet Saoedi-Arabië?

Een cruciale stem heeft in deze Arabische revolutie nog niet gesproken: die van Saoedi-Arabië. Dat land produceert 20% van het globale olie-aanbod en is traditioneel een trouwe bondgenoot van de Verenigde Staten.  Toch is het regime van Koning Abdullah zenuwachtig, vooral over de situatie in buurland Bahrein, waar net als in het eigen koninkrijk een meerderheid van de bevolking sjiïtisch is en onder soennitisch bewind leeft. Abdullah moet snel een keuze maken, schrijft Jackson Diehl in de Washington Post: wordt hij een Brezjnev of een Gorbachev?

Abdullah zou troepen kunnen zenden om de sjiëtien in Bahrein het zwijgen op te leggen, in wat een Arabische versie van de Sovjetinvasie van Tsjechoslovakije zou zijn. Maar hij zou ook kunnen laten begaan en de monarchie in het buurland toelaten om concessies te doen 'in de hoop dat de democratische infectie niet verder uitbreidt'.

Toch blijft een invasie een reëele mogelijkheid, denkt Diehl, al lijkt het hem waarschijnlijker dat Abdullah de strategie zal volgen waarbij hij de golf van protest voorblijft vooraleer het te laat is. Wat er ook van zij, hij zal snel een beslissing moeten nemen.