'Geesten zijn opnieuw rijp voor anti-semitisme'

Anti-semitisme lijkt opnieuw ‘en vogue’. Dat paus Benedictus VXI vorige week zei dat joden niet schuldig waren aan de dood van Jezus Christus kan daar weinig aan veranderen, schrijft David Baddiel in The Daily Telegraph.

‘Monsieur Dior’ John Galliano werd vorige maand in een Parijse kroeg gefilmd, dronken en fulminerend tegen een joodse vrouw; acteur Charlie Sheen, wiens echte naam Carlos Estevez is, verwees in zijn tirades voortdurend naar Chuck Lorre (Charles Levine) - de producer van de sitcom uit dewelke hij werd ontslagen -, als naar "Chaim Levine", terwijl Wikileaksbaas Julian Assange een complot blootlegde dat moet aangeven dat een reeks gerenommeerde joodse journalisten zijn geesteskind in de Britse pers hadden weten te discrediteren. In 2008 had ook acteur Mel Gibson de wereld er al van willen overtuigen dat ‘de joden verantwoordelijk zijn 'voor alle oorlogen in deze wereld’.

Hoe komt het dat zo’n kleine bevolkingsgroep zoveel negatieve emoties losweekt?, vraagt Baddiel zich af. Hij komt ook zelf met een antwoord. De joden zijn het enige ras wiens negatieve imago onlosmakelijk verbonden is met belangrijke gebeurtenissen.

Gibson verwijt de joden de oorzaak te zijn van het ergste kwaad: oorlogen. Assange spreekt van een geheim complot, Sheen verwijt zijn producer zijn echte naam achter te houden om zo op een verborgen manier zijn gangen te kunen gaan.  In beide gevallen geven de verdachtmakingen aan dat de joden op een geheime wijze de Amerikaanse media controleren, een claim die ook wordt ondersteund door filmmaker Oliver Stone. Opdat ze geen verdere schade zouden kunnen aanrichten, moet dat nu worden bekendgemaakt...

Hoewel men deze mensen ook gewoon ‘valsspelers’ of ‘smeerlappen’ zou kunnen noemen en daarmee een ganse reeks pejoratieve adjectieven zou kunnen gebruiken waarmee racisten doorgaans de mensen die ze niet kunnen uitstaan  -of het nu om zwarten of Aziaten gaat- bedenken, zijn het enkel de joden die steeds opnieuw het etiket krijgen opgeplakt dat ‘ze alles controleren en in het geheim aan de touwtjes trekken’.

Volgens Booker-prijs winnaar Howard Jacobson is anti-semitisme een bacil die te giftig is om in een of twee generaties te worden vernietigd. Na de Holocaust moest deze bacil zich een tijd verborgen houden en wachten tot de tijd rijp was om opnieuw de menselijke geesten te infecteren.

'Het bittere, vaak gruwelijke Israëlisch-Palestijnse conflict, heeft nu de voorwaarden gecreëerd voor een nieuwe  besmetting. Of in andere woorden: het zal niet lang meer duren voor anti-semitisme opnieuw een plaats krijgt aan tafel.'

'Het gevolg', concludeert Baddiel, 'is dat mensen die anti-semitische praat verkopen niet langer als racisten worden beschouwd, maar als mensen die het opnemen voor andere rassen.'