Klopt de 'zwarte zwaan'-theorie en gebeuren er steeds meer rampen?

De aardbeving die vorige week Japan trof is de op zes na grootste in de geschiedenis. De op zeven na grootste vond vorig jaar plaats in Chili en de op twee na grootste op tweede kerstdag van 2004, toen een kwart miljoen mensen het leven lieten in Indonesië. Voeg daar de orkanen (Katrina, augustus 2005) en overstromingen (Pakistan, 2010) aan toe en het lijkt wel of alle natuurrampen zich in de laatste 10 jaar concentreren.

Dat is ook zo, denkt Dr. Doom Nouriel Roubini, professor economie aan de universiteit van New York: 'Rising rate of Black Swan/Tail Risk/Unknown Unknowns events: repeated natural disasters, Japan nuclear meltdown risk, Middle East turmoil', tweette hij gisteren.

Een Black Swan of 'zwarte zwaan' moet aan drie criteria voldoen: ze is onvoorspelbaar, ze creëert een geweldig impact en nadat de voorspelling is uitgekomen zal er een uitleg aan worden gekoppeld die de voorspelling minder uitzonderlijk maakt dan ze in werkelijkheid was.

Die theorie wordt nu alvast bevestigd door een grafiek van Ilan Noy, een econoom van de universiteit van Hawaii.

Volgens hem gebeuren er steeds meer natuurrampen (bovenste lijn), al gebeuren er minder grote natuurrampen (onderste). Wel zijn we ook beter geïnformeerd over de minder grote rampen dan dat vroeger het geval was en besteden de media er oneindig meer aandacht aan, wat maakt dat we eigenlijk voortdurend in een staat van paniek leven. We beleven de tsunami in Japan als het ware zelf omdat we om de haverklap filmpjes en foto's via sociale media krijgen toegestuurd.

(Foto)