Nieuwe Britse premier heeft strop al om de nek

Vandaag trekken de Britten naar de stembus. De winnaar van deze verkiezingen erft een natie die zo goed als bankroet is. De belangrijkste groeimotoren van de Britse welvaart tussen 1997 en 2007 waren vastgoed, de financiële sector (de Londense City genereert 10% van het Britse bbp) en de overheidsuitgaven. Deze laatsten stegen van 39% van het bbp in 1997 tot 47% in 2007. Waar kwam dat geld vandaan?  De overheid maakte massaal veel schulden en die schuldenberg dreigt nu ten gevolge van de financiële crisis te exploderen. Om de banksector te redden -zeg maar te nationaliseren- bereikten de overheidsuitgaven in 2009 60% van het bbp.

Dan is er nog de schuldenlast die de Britse  gezinnen torsen. Net als in de VS leven de Britten grotendeels op krediet. 170% van de Britse privé-uitgaven in 2008 gebeurden met geleend geld. In de VS was dat ‘amper' 127%. Het begrotingstekort voor 2010 wordt geschat op 13% en ook de Britse werkloosheid blijft stijgen.

Wie ook eerste minister wordt staat voor een quasi onmogelijke taak. Het tekort op de handelsbalans loopt op, de staatsschuld is astronomisch en de twee belangrijkste troeven van het land, Noordzee-olie en de status van de City als financieel wereldcentrum, raken stilaan gemarginaliseerd.

De Bank for International Settlements (BIS), een organisatie die internationale monetaire en financiële samenwerking nastreeft en optreedt als bank voor de nationale centrale banken, waarschuwt Groot-Brittannië dat veel ingrijpendere besparingsmaatregelen nodig zijn dan degene die vandaag door de regering Brown worden overwogen indien het land wil vermijden dat zijn economie wordt verpletterd door de last van interestbetalingen die verschuldigd zijn op de steeds toenemende staatsschuld.

De interesten op de staatsschuld zouden tussen vandaag en 10 jaar oplopen van 5% tot 10% van het bbp, maar tegen 2040 zouden die intresten niet minder dan 27% van het bbp opslorpen.

Ter vergelijking: de BIS-voorspellingen voor Griekenland zijn gunstiger dan die voor het Verenigd Koninkrijk.