Obama's negatieve campagne zal niet volstaan voor de herverkiezing

Ondanks Barack Obama's grootse beloftes zijn er vandaag drie miljoen  Amerikaanse werklozen meer dan vier jaar geleden. De staatsschuld is met 5.000 miljard dollar gestegen, de politieke polarisatie is verder verscherpt. Velen beschuldigen hem van antikapitalisme en zijn standpunten tegenover oorlog en de klimaatswijziging zijn vrijwel dezelfde als die van zijn weinig geliefde voorganger George W. Bush

Barack Obama beloofde vier jaar geleden nochtans verandering en hoop. Hij zou de partijpolitiek overstijgen, hoop geven aan mensen zonder werk, de planeet tegen global warming beschermen en de trots van Amerika herstellen. Volgende week belooft hij op de Democratische partijconventie waarschijnlijk net hetzelfde. The Economist schrijft dat hij ditmaal sterker uit de hoek zal moeten komen.

Het excuus van het Democratische kamp? “Het had allemaal nog veel erger kunnen zijn.” The Economist geeft toe dat dit misschien wel het geval kan zijn, maar vindt dit een uitzonderlijk zwak argument voor een tweede ambtstermijn.

Als de Republikeinen een betere tegenkandidaat hadden, zou Obama de strijd nu al verloren hebben. Gelukkig voor hem staat hij tegenover Mitt Romney, tegen wie  Obama nu een vuile, negatieve campagne voert.

Toch zal Obama meer uit de kast moeten halen volgens The Economist:

• Een negatieve campagne zou best kunnen falen. Romney is niet charismatisch, maar zijn ervaring als bedrijfsexecutive en gouverneur is indrukwekkend. Zijn running mate Paul Ryan is een bron van nieuwe en innovatieve ideeën.

• Zelfs als hij de verkiezingen wint, heeft hij een overtuigende agenda nodig. De Republikeinen controleren het Congres en zullen gehakt van hem maken als hij zonder duidelijk plan zijn tweede ambtstermijn begint.

• Niet enkel Obama, maar ook Amerika heeft een plan nodig. Onder andere de overheid en de financiële sector moeten zeer dringend hervormd worden.

Er liggen dan twee mogelijk strategieën open voor Obama, beide met hun voor- en nadelen:

1. De linkse Democraten verleiden met meer collectivisering, hogere belastingen op bedrijven en de rijken en uitbreiding van de publieke sector. Dit ligt hem zelf waarschijnlijk beter, maar het is net het laatste dat het land nu kan gebruiken. Het is ook het midden, en niet links, dat hem in 2008 tot president verkoos.

2. Naar het midden opschuiven via belasting- en immigratiehervorming, investering in scholen en kleine bedrijven en echte oplossingen voor de schuldenberg die verder gaan dan tax the rich.

The Economist hoopt dat hij kiest voor de tweede strategie. Obama heeft een sterke zin voor sociale rechtvaardigheid, maar hij moet beseffen dat jobs gecreëerd worden door bedrijven, en niet door reguleringen en overheidsprogramma’s. Links Amerika houdt niet van compromissen sluiten. Om te winnen zal hij zich dus moeten vervreemden van zijn basis, besluit The Economist.