Vanuit het hart van de Spaanse revolutie

Ik ben niemands woordvoerder; ook niet van de 15-mei beweging waarvan ik het geluk heb deel te mogen uitmaken, maar waar ik echt van onder de indruk ben is de manier waarop we tot akkoorden komen. Op onze vergaderingen in Malaga bestaat geen tegenstem. Wanneer men het niet eens is met een voorstel, steekt men de hand op en kan je je mening ventileren. Dat is onze revolutie: de manier waarop we vrij snel tot verantwoordelijke minimumakkoorden weten te komen. Awoertgeroep of scheldwoorden zijn verboden; iederen heeft het recht om zich vrij te uiten.

Het hart van deze revolutie begint de ganse wereld in te nemen; het is de Spanish Revolution. Dezer dagen begin ik me opnieuw te verzoenen met een deel van het bestaan dat ik voor altijd verloren achtte. Ik voel de onweerstaanbare drang om anderen aan te raken en te omhelzen alsof ik me ervan wil verzekeren dat wat gebeurt waar is en dat het niet gewoon een mooie droom is.

Het mooiste waar we nu mee bezig zijn is de voorbereiding van de ILP's (Iniciativas Legislativas Populares/ Initiatieven tot Wetswijzigingen door het Volk), zowel op nationaal als regionaal niveau en die ons zullen toelaten om met veel minder handtekeningen dan vandaag vereist zijn, verplichte raadplegingen af te dwingen omtrent de thema's die onze levens beïnvloeden.

Manuel Salvador Bastazo, in een lezersbrief aan El Pais, op 2 juni

(Foto: by Carlotta Tofani)