Waarom laat Pakistan ons koud?

De overstromingen in Pakistan hebben meer schade aangericht dan de Aziatische tsunami van 2004, de Pakistaanse aardbeving van 2005 en de aardeving in Haïti van begin dit jaar gecombineerd. Hoe komt het dan dat deze ramp zo’n lauwe respons krijgt van de internationale gemeenschap? Ook bij ons verdween Pakistan gisteren van de voorpagina’s van de kranten. Hoofdbekommernis was daar de prijsverhoging van een pint bier. In de dagen na de aardbeving in Haïti doneerden 3,1 miljoen Amerikanen 10 dollar met hun gsm voor een totaal van 31 miljoen dollar. Een gelijkaardige campagne voor Pakistan bracht niet eens 10.000 dollar op. Wat heeft Pakistan ons misdaan?

'Theorieën zijn er genoeg', schrijft Foreign Policy’s Mosharraf Zaidi, die probeert een antwoord op de vraag te vinden. 'Donormoeheid bijvoorbeeld, of het feit dat het om moslims gaat... ' Doch een dieper liggende reden is de volgende:

‘Pakistan geeft de wereld in het algemeen en de VS in het bijzonder een oncomfortabel gevoel. We beschouwen het land als ‘een slechterik’, die onze belangen niet verdedigt, terroristen steunt en onze Indische vrienden haat. Maar deze problemen hebben te maken met politiek en internationale veiligheid, niet met de 20 miljoen mensen die nu op zoek zijn naar een droge plek om te slapen, een brok eten en wat drinkbaar water. Het is geenszins het moment om af te rekenen met de corrupte gebruiken van de Pakistaanse elite.’

Pakistan heeft de afgelopen decennia wanhopig geleden onder een zwak en corrupt leiderschap. De 20 miljoen daklozen daarvoor de rekening presenteren is de slechtst mogelijke manier om onze afkeer van de Pakistaanse elite te tonen. Deze armen, daklozen en hongerigen spannen niet samen om u uw geld af te nemen. Ze vormen een test voor uw menselijkheid. Treed niet in de voetsporen van de Pakistaanse elite door ze te negeren. Dat zou onmenselijk en immoreel zijn. Vandaag moet slechts een vraag worden gesteld. ‘Hoe kan ik helpen?’ (foto: Foreign Policy)