 De eurocrisis is een crisis van de democratie, schrijft Aukje van Roessel in het linkse weekblad De Groene Amsterdammer, in een commentaar op het schrappen van de plannen voor een referendum in Griekenland:
'In het denken over Europa staan de elite, de kosmopolieten, de hoogopgeleiden tegenover dat gewone volk, de behoudende burgerij, de lageropgeleiden.
Ook al voordat Papandreou met zijn - inmiddels weer ingetrokken - referendumvoorstel kwam, zag je dat in de discussies over het oplossen van de eurocrisis het volk maar lastig wordt gevonden en als een sta-in-de-weg voor 'krachtige' oplossingen wordt beschouwd.
Zo verwijt menige econoom de politici uit de eurolanden dat ze hun oren te veel laten hangen naar de kiezer. In die kritiek op de politiek schuilt in de kern een antidemocratische houding.
De democratie als bestuursvorm maakt moeilijke en verwarrende tijden door. Niet alleen in de Europese Unie...
De opmars van de economische grootmacht China laat vervolgens zien dat groeiende welvaart - vooralsnog - ook mogelijk is zonder democratie. En als open verkiezingen in Arabische landen die net hun dictator hebben verdreven uitmonden in de winst van een islamitische partij, roept dat vragen op over rechten en vrijheden voor vrouwen en minderheden, rechten en vrijheden die voor ons verweven zijn met democratie.
Vinden wij welvaart misschien zo belangrijk dat we daarvoor wat democratie zouden willen opofferen?'
|
