Secretaressedag

Sabine, je ziet er zo teneergeslagen uit. En dat met een grote bos bloemen in je hand. Wat is er gebeurd?' 'Secretaressedag, ' klinkt het nors. Ze moet enorm op  haar tenen getrapt zijn dat ze zo een lang gezicht trekt. 'Ja, het is vandaag secretaressedag. Een dag om mensen blij te maken,' probeer ik omzichtig. 'Het huis geurt naar de bloemen.' Misschien klink ik net iets te gemaakt vrolijk. 'Awel, ik hoef er geen,' zegt ze boos. 'Hoe bedoel je?'

'Wat moet ik met die bloemen? Ik ben geen secretaresse. Ik ben PR and Marketing Communications Manager. Geen secretaresse of assistente.' Ze is echt boos. 'Van wie heb je je bloemen gekregen?' vraag ik zo onschuldig mogelijk.

'Op het kitscherige kaartje staat: Van Harte, Jan. Van Louage, de algemeen directeur. Die vrouwenloper. Denkt die misschien dat ik zijn secretaresse ben?' Haar zachtgroene ogen schieten vuur. 'Alle vrouwen in huis krijgen vandaag bloemen, ongeacht rang of stand. Dat heeft het directiecomité beslist na de gebeurtenissen op de secretaressedag van vorig jaar. Céline, de assistente van Jan, plaatste in naam van alle managers een grote bestelling bij Interflora.

'Wat is er toen gebeurd? Waarom moet iedereen hetzelfde boeket krijgen?' Ze klinkt al minder nors. 'Je moet dat zo zien. Onze secretaresses hechten erg veel belang aan de waardering die ze van hun baas krijgen. Zij beschouwen die attentie op secretaressedag als een graadmeter van hun populariteit bij hun baas. En dat brengt ook een zekere competitiviteit met zich mee, en dus ook jaloezie tussen de secretaresses. Hun ruiker is hun trofee.' Ik klink wellicht wat te belerend. 'Jouw inzicht in de vrouwelijke natuur is overweldigend, Paul.'

'Vorig jaar is dat helemaal uit de hand gelopen. Sommige secretaresses kregen niks omdat hun baas het vergeten was of hen niks wou geven, anderen kregen de prachtigste ruikers. Twee secretaresses zijn zelfs met elkaar beginnen vechten: Betty en Francine van de commerciële dienst zijn elkaar in het haar gevlogen, omdat de ene eenveel grotere ruiker gekregen had dan de andere. Piet de Vadder heeft toen een vuil spelletje gespeeld met zijn twee secretaresses. Aan Betty, op wie hij een oogje heeft, gaf hij een groot boeket met prachtige witte bloemen, en aan Francine, waar hij wat minder interesse in heeft, liet hij een goedkoop ruikertje afgeven. De beide secretaresses zitten tegenover elkaar, en je kan je voorstellen wat dat gegeven heeft. Betty zo trots als een gieter, en Francine groen van jaloezie.'

'Dat had ik wel willen zien.' Sabine glundert van leedvermaak bij dit verhaal. 'Heeft Francine toen haar ruiker naar Betty gesmeten?' 'Inderdaad, met vaas en al. Betty had een grote buil op haar voorhoofd, en ze heeft een klacht ingediend tegen Francine. Jacques Bernaerts, onze personeelsdirecteur is toen tussenbeide moeten komen. Het scheelde niet veel of de rijkswacht stond hier.'

'Eigenlijk is dat allemaal de fout van Piet. Hij heeft dat met opzet gedaan.' 'Dat is nog niet alles. Metro gaat ervan uit dat de managers deze attentie voor hun secretaresse uit hun eigen zak betalen. Sommigen doen dat, anderen proberen de kosten daarvoor in te brengen. Piet heeft de twee facturen door Francine in zijn onkostenstaat laten opnemen. Zij heeft dat geweigerd en is ermee naar Jan gestapt.' 'Wat een circus.' 'Dat waren ook de woorden van Jan. Hij heeft Piet toen een zware uitbrander gegeven, en beslist dat op secretaressedag alle vrouwen dezelfde ruiker krijgen en dat Metro die betaalt. Een elegante oplossing, lijkt me.'

'Ja, maar zo gaat toch de charme van secretaressedag verloren. Het gaat toch om de persoonlijke appreciatie die getoond moet worden.'

'Ik wil dat wel doen voor jou, Sabine. Mag ik je uitnodigen voor een diner vanavond?' Ik had nooit gedacht dat ik het zou durven vragen. Misschien ...