Zeg Paul, ik wilde nog even terugkomen op die vergadering van gisteren. '
'Welke vergadering bedoel je, Luc. Ik heb er gisteren vier gehad.'
'De voorbereidende vergadering, die om de krachtlijnen van de Quality-stuurgroepmeeting van volgende week uit te zetten.'
'Was ik daarbij aanwezig, Luc?'
'Vast en zeker, Paul. Ik heb je tussenkomst over het nut van het debriefen van voorbereidende meetings trouwens erg geapprecieerd.'
'Wat heb ik dan gezegd?'
'Dat we niet zoveel moeten vergaderen over vergaderingen die misschien niet zullen plaatsvinden.'
'Dat is inderdaad een geniale interventie.'
'Het is nochtans een aantal mensen in het verkeerde keelgat geschoten. '
'Waarschijnlijk bedoelde ik, helemaal te goeder trouw, dat onze tijd kostbaar is, en dat we minder moeten leuteren en meer moeten doen. Ik heb soms de indruk dat we bij Metro gelijk de Hollanders zijn, veel praten, weinig zeggen en niks doen. Een kwaliteitsmanager
als jij moet het daar toch mee eens zijn.'
'Daar wilde ik het net met jou over hebben.'
'Wat, over Hollanders of over kwaliteit?'
'Nee, over je negatieve attitude. Ik verwacht van onze personeelsdienst heel wat meer belangstelling voor onze processen.'
'Welke processen bedoel je, Luc?'
'De processen die we uitgetekend hebben binnen het Quality- plan en die moeten leiden tot een betere integratie van de workfIow en die de betreffende resources in staat moeten stellen om optimaal te participeren aan de value chain die we aan onze klanten aanbieden. En
dat allemaal in het licht van de negatieve feedback die we van onze klanten ontvingen de laatste maanden. Het is van cruciaal belang dat we dit proces volledig en compromisloos implementeren.'

'Luc, heb jij last van constipatie?'
'Soms wel, maar wat heeft dat hiermee te maken? Ik probeer je te sensibiliseren om je verantwoordelijkheid op te nemen zodat dit bedrijf een organische benadering van het arbeidsgebeuren kan waarmaken.'
'Luc, wat hebben onze mensen en onze klanten aan deze gebakken lucht?'
'Voilà, het is dit soort negativisme dat ons werk bemoeilijkt. Ik wilde je vragen hiermee op te houden.'
'Hoe erg is die constipatie, Luc?'
'Ik vind je sarcasme hoogst oncollegiaal, Paul. Ik ga dit aan de algemene directie moeten melden.'
'De algemene directie zal daar hooghartig haar neus voor optrekken, Luc. Mijn vraag is wat je hieraan gaat doen.'
'Waaraan?'
'Aan de aversie die onze mensen gekregen hebben van al die briefings en debriefings en meetings die volgende week moeten plaatsvinden, de hekel die iedereen nu wel stilaan gekregen heeft aan het oeverloze geleuter dat niets opbrengt. Blijkbaar moeten we aan
een aantal ongetalenteerde vergadertijgers een ongevaarlijke bezigheidstherapie geven. Blijkbaar is er ruimte voor een structurele verspilling van woorden, papier, lucht en disk space. Blijkbaar hebben we een masochistische behoefte aan overbodige communicatie en kostenvretend gezwets.'
'Wie heeft jou vandaag gebeten?'
'Luc, wat is het nettorendement dat al jouw meetings dit jaar al opgeleverd hebben?'
'Nettorendement is een categorie die niet op Quality van toepassing is, Paul.'
'Laten we daar eens een meeting over beleggen, Luc. Of kwaliteit, efficiëntie en rendement te verzoenen zijn met zinvol vergaderen. Maar laten we eerst de helft van alle meetings in huis annuleren, en zien of dat enig verschil maakt op het rendement van ons bedrijf. Ik ben er zeker van dat het met 100% gaat stijgen.'
|
Metro Services is een vervolgverhaal van de Vlaamse auteur Jan Flamend, waarin hij door de ogen van de adjunct-personeelschef Paul Desmedt lief en leed beschrijft bij een dienstverlenend bedrijf dat dezelfde naam kreeg. De pittige scènes worden bevolkt door markante spelers: de flamboyante algemeen directeur Jan Louage, de kokette secretaresse Sabine de Herdt, de boertige Albert Kempeneers, rokkenjager Piet de Vadder, de zure Céline de Crayencour, de gortdroge Luc de Haes en de misantrope baas van Desmedt zelf, personeelsdirecteur Jacques Bernaerts. Naast memo's schrijven en e-mails lezen is roddelen hun favoriete bezigheid. |


