Okselgeur en slechte adem

'Wat doe je met iemand wiens geur een probleem voor de omgeving is geworden? De persoon is zich van geen kwaad bewust, hij geeft er zich geen rekenschap van dat hij een geur verspreidt die niet te harden is.'

Albert Kempeneers, de bonkige business manager van de consultingdivisie drukt zich zeer behoedzaam uit wanneer hij dit gênante probleem aan mij voorlegt.  'Stinkt hij uit zijn mond of in zijn oksels, Albert?' vraag ik zo zakelijk mogelijk.

'Allebei, Paul. En het is geen hij, het is een zij.' 'Merkwaardig dat we dit eerder bij een man dan bij een vrouw verwachten. Is het volgens jou een kwestie van verzorging, of liever gebrek aan verzorging, of is het een aangeboren fysisch probleem dat niet met zeep, vers ondergoed en tandpasta op te lossen is?'

Ik ben zelf verwonderd over de bijna wetenschappelijke wijze waarop we een dergelijk gevoelig onderwerp proberen te behandelen. 'Het is een kwestie van hygiëne en verzorging. Dat mens moet leren zich elke dag te wassen, haar tanden te poetsen en propere kleren aan te trekken.' 'Dus, iedereen weet dat, ruikt dat, en iedereen denkt dat zij zich niet verzorgt. Zij is de enige die hier niet van op de hoogte is. Schept dat een zekere afstand, tussen haar en haar collega's? In de zin dat men zo ver mogelijk van haar gaat staan als men iets tegen haar moet zeggen.'

'Ja, Paul, dat mens raakt geïsoleerd. Het is een soort van onwillekeurig cordon sanitaire dat zij rond zich gecreëerd heeft. Begijp je hoe vervelend dat dit is?' 'Voor wie is dat vervelend, Albert? Voor jullie of voor haar? Er zijn zoveel mensen die uit hun mond stinken, en maar één keer per week van ondergoed wisselen, en daar perfect gelukkig mee zijn. Jouw probleem ligt er waarschijnlijk in dat je het haar niet durft te vertellen omdat zij zich ongelooflijk gegeneerd zal voelen. Ze zal er zich plots rekenschap van geven dat ze stinkt, dat ze al een hele tijd stinkt, en zal plots gaan begrijpen dat het daarom is dat de mensen uit haar omgeving zich van haar verwijderen. Ze zal het je bovendien erg kwalijk nemen dat je het haar nu pas zegt. Ja, dat is niet gemakkelijk.' 'Juist, Paul, heel juist,' zegt Albert bedremmeld. 'Om zo een vervelende scène te vermijden heeft niemand haar ooit iets durven zeggen. En maar gezichten trekken, en neuzen dichtknijpen achter haar rug. Ik zie het zo voor mij.'

'Daarom zouden wij jou willen vragen om haar te zeggen dat ze stinkt. Allee, niet in die woorden. Je vindt er wel iets op. Met jouw mensenkennis en jouw psychologisch inzicht en de manier waarop jij dingen kan uitleggen.' 'De personeelsdienst is nu ook al hygiënisch assistent geworden, Albert?' 'Zo moet je dat niet zien, Paul.' 'Waarom moet dat nu, Albert. Is die geur echt niet meer te harden?' 'Wel, Jan is langs geweest op ons departement en hij heeft iets geroken. Hij heeft mij bevolen dat geurprobleem op te lossen. Ik kan haar toch niet op straat smijten. Het is een van mijn beste administratieve krachten. Alsjeblieft.' 'Ik doe dat niet, Albert. Ik ga het haar niet zeggen. Jij als directe chef moet dat doen.' 'Ik durf het niet. Hoe moet ik dat doen: erop afstappen en zeggen: Nadia, ge stinkt. Gaat u wassen.'

'Ja, dat gaat niet. We gaan het anders aanpakken. Komt jouw stinkerke in contact met klanten?' 'Nee.' 'Zou ze dat willen doen?' 'Denk ik wel. Ze is ambitieus, ze wil vooruit.' 'Neem haar eens apart en vraag wat haar plannen voor de toekomst zijn, of ze op termijn in de commerciële buitendienst wil gaan. En dan kan je haar vragen wat ze van de verkopers vindt, of ze denkt dat die goedverzorgd voorkomen. Waarschijnlijk vindt ze, zoals iedereen in huis, dat het niet het geval is. En dan vraag je hoe ze vindt dat ze zelf moet voorkomen wanneer ze naar klanten gaat. En daar is je opening. Dan kan je haar geurprobleem ter sprake brengen. Je zal zien dat het de dag erna opgelost is, en ze zal je eeuwig dankbaar zijn.' 'Denk je dat het gaat werken?'

'Dat kan je alleen maar weten als je het geprobeerd hebt. Je moet heel subtiel te werk gaan.' 'Ben je zeker dat je er niet bij wil zijn, Paul?' 'Nee, Albert, dit is iets dat je helemaal alleen moet doen. Wees duidelijk. Draai niet rond de pot.' 'Dit is het moeilijkste wat ik ooit heb moeten doen, Paul.' Albert probeert zijn hulpeloosheid nog dikker in de verf te zetten om mij vooralsnog over te halen dit vuile karweitje voor hem op te knappen. 'Albert, waarschijnlijk wil je zelf het goede voorbeeld geven. Gebruik zelf wat mondwater en deodorant.'