Van mannen en vrouwen

Sabine heeft me bij de arm genomen en ze fluistert op samenzweerderige toon: 'Zeg Paul, nu moet ik je toch iets vertellen. ' 'Ik ben benieuwd, Sabientje. Je weet dat ik niet van roddelen hou.' Ik probeer niet te gretig te klinken. 'Dit is geen roddel, maar de waarheid,' zegt ze gemaakt verontwaardigd. 'Kom op met je verhaal. Wie heeft er een verhouding met wie,' zeg ik ongeduldig.

'Het gaat niet om aanhouderij deze keer. Het gaat om iets waar de personeelsdienst nog heel wat problemen mee gaat krijgen.' Ze geniet van haar geheimzinnigdoenerij. 'Ik denk dat we alles al gehad hebben: overlijdens, depressies, valse ziektebriefjes, scheidingen, fraude met onkostendeclaraties, vechtpartijen, seks op het werk, ontslagen met dwingende reden, noem maar op. We zijn erop voorbereid.' Ik vraag me af waarom ik zo stoer moet doen als Sabine in de buurt is.

'Wel, Paul!. Wat ik je nu ga vertellen, dat heb je nog niet gehad.' Ze speelt er nu wel echt mee. 'Het enige waar ik geen raad mee zou weten, is de regeling voor de kinderbijslag voor onwettige kinderen.' Ik verzin maar wat om haar plezier te rekken. 'Ik zal het je maar vertellen.' Ze zwijgt en wacht op mijn reactie. 'Ik ben helemaal aan je overgeleverd.'

'Je kent Eric de Bruyn en Walter Baetens?' 'Ja, natuurlijk. Je gaat me toch niet vertellen dat die twee mekaar gevonden hebben en een gezinnetje gaan stichten.' 'Nee, helemaal niet. Ze hebben niks met elkaar te maken. Het is toeval dat dit tegelijk gebeurt.' 'Wat, Sabine?'
'Ze gaan zich laten opereren.' 'Dat komt meer voor. Een hernia en een appendicitis?'
'Ze laten zich ombouwen tot vrouw.' Ze legt de nadruk op het woord "ombouwen".
'Allebei?' roep ik ongelovig. 'Nu, daar sta ik inderdaad van te kijken.' 'Zie je wel, dat je deze nog niet gehad hebt,' zegt ze triomfantelijk. 'Hoe ga je dat regelen met de verlofkaarten, met de hospitalisatieverzekering, met de klanten, en met de personeelsratio's? Je gaat met te veel vrouwen zitten.'

Ik ben nog niet helemaal van de verbazing bekomen. Eric, een brave, wat lamme huisvader met twee dochters, en Walter, macho met bretellen en manchetknopen en gel in het haar. Twee mannen die vrouw worden. Dat is inderdaad een probleem van formaat, waar we geen scenario voor hebben. Onze personeelsratio's worden totaal overhoopgehaald. Metro heeft een strakke politiek om vaste percentages mannen, vrouwen, allochtonen, universitairen, Franstaligen in dienst te nemen. We gaan inderdaad te veel vrouwen hebben. En wat gaan onze klanten daarvan zeggen. Het zijn net twee mannen die veel bij klanten komen. Ik hoor de concurrentie al sneren. Bij Metro zijn het allemaal janetten.

'Ik moet toegeven dat ik niet goed weet wat ik hiermee moet doen. Hoe weet je dit, trouwens?' 'Een vrouw weet zulke dingen eerder dan een man,' zegt ze plagerig.'Ik kan hier voorlopig niets mee doen. Eric en Walter gaan dit officieel moeten melden, en dan zien we wel. Jacques en Jan gaan hier niet mee kunnen lachen. Ik weet niet of hun tolerantie zo ver zal gaan.' 'Wat mij betreft, is dit een goede zaak voor de vrouwen bij Metro. Eric en Walter hebben al mijn sympathie en steun.' Ze zegt dit op een dubbelzinnige manier.

'Potverdorie. Twéé mannen dan nog wel. We zullen de statistieken voor het aantal transseksuelen per bedrijf in een keer verpulveren. Dat ons dit moet overkomen. Net voor de aankondiging van de resultaten van het derde kwartaal.' Ik lach als een boer met kiespijn. 'Het is een mooie test voor de bedrijfswaarden van Metro. Hoe luiden die ook weer: vertrouwen, openheid, verdraagzaamheid en respect?' 'Ja, precies daarom werden die personeelsratio's ingesteld, om iedereen gelijk aan bod te laten komen. Zo gelijk was nu ook niet de bedoeling.'

'De vrouwen zijn nu in de meerderheid.' 'Zo een vaart zal het wel niet lopen. Tegen de tijd dat die mannen helemaal tot vrouw omgebouwd zijn, zullen er weer nieuwe mannen aangeworven zijn.' 'Test die maar goed op hun ware geslacht.' Ik geloof er eigenlijk niks van. Ze heeft me gewoon wat willen plagen. Hoop ik.