Hoge belastingdruk waar de burger bitter weinig voor terugkrijgt

De schoolgaande kinderen zitten vandaag de dag nog vaak in dezelfde energieverslindende schoolgebouwen als waar hun ouders in zaten. Hetzelfde geldt voor andere openbare gebouwen. Ze ademen nog altijd dezelfde muffe, klantonvriendelijke sfeer van de jaren zestig van de vorige eeuw. Maar nooit hoor ik ook maar één Belg zich afvragen hoe dat komt. Niemand vraagt zich af waarom België de hoogste belastingdruk ter wereld heeft. Net zomin als niemand de vraag stelt waaraan al die belastingcentjes van ons dan wél worden besteed.

Want duidelijk is dat ze in ieder geval niet of nauwelijks gaan naar een moderner en veiliger wegennet, betere openbare gebouwen, betere dienstverlening door state-of-the-art-automatisering van allerlei overheidsdiensten aan de burger, een andere efficiëntere en meer klantgerichte overheid, zoals in de omringende landen wel het geval is. Zelfs wordt het belastinggeld niet aangewend om de basisfuncties van een staat, zoals justitieen financiën, naar behoren te laten functioneren.

Maar het meest wonderlijke van alles, is dat de burger/belastingbetaler dat niet erg vindt. Nooit hoor je iemand daartegen protesteren of zich publiekelijk afvragen waar al die centjes van de Belgische belastingbetaler dan wel naartoe gaan? Misschien naar de georganiseerde inefficiëntie als gevolg van politieke benoemingen, waar mensen een baan of promotie krijgen op basis van wie men kent in plaats van wat men kan? Of naar de baronnen van de Parti Socialiste in het zuiden van het land die met de transfer-centen van Vlaanderen de sinterklaas uithangen met het financieren van hun cliëntelistische aanpak Waar het leger werklozen niet wordt aangepakt, bang om stemmen te verliezen en waar tegelijkertijd de overheden vetter en inefficiënter worden. Of waar als gevolg van de wafelijzerpolitiek ter compensatie in Luik een veel te groot treinstationpaleis moet worden gebouwd, omdat het station in Antwerpen ook dringend aan de eisen van deze tijd moest worden aangepast. (Foto:Attribution by historic.brussels)


Bovenstaande passage komt uit het boek 'Waarom Belgen niet kunnen voetballen en Nederlanders nooit wereldkampioen wordenvan de al twintig jaar in België wonende Nederlander Evert van Wijk.
 Er zijn meerdere boeken verschenen over de chemie tussen Nederlanders en Belgen. Daarbij werd vaak de kool en de geit gespaard. Evert van Wijk spaart niemand. En zegt ronduit waar het op staat. Van Wijk noemt zich de eerste Nederbelg die sinds de Belgische afsplitsing van Nederland in 1830 erin geslaagd is op het hoogste politieke niveau door te dringen. Zo werkte hij van 2003 tot 2007 als communicatieadviseur voor ondermeer Yves Leterme die in die periode partijvoorzitter van de CD&V was en daarna Vlaamse minister-president.

In het boek 'Waarom Belgen niet kunnen voetballen en Nederlanders nooit wereldkampioen worden' toetst Van Wijk alle (voor)oordelen op kritische wijze aan talloze praktijkervaringen. De Vlaamse obsessie voor het sluiten van compromissen is volgens hem de reden waarom niet Balkenende maar Van Rompuy president van Europa werd. De Nederlander is de dominee die zijn mening niet hard genoeg van de daken kan schreeuwen. De Vlaming is een jezuïet die zijn keuzes aanpast aan de omstandigheden. Dit in de wetenschap dat er meer dan één weg naar Rome kan leiden.

Lezers van Express.be kunnen het boek hier tegen een extra korting bestellen

  • Powered by:Express.be
Evert Van Wijk

 is communicatieadviseur, mediatrainer en Nederbelg.

 

Contact: evertvanwijk@gmail.com / Tel.: +32.498.44.44.47

 

Share
STIJGERS & DALERS BEL20