Waarom Belgen zo van merken houden

Dat Belgen een sterkere merkvoorkeur hebben, heeft niet alleen te maken met de Nederlandse calvinistische inslag maar vooral ook met het risicomijdende gedrag van de Belg. Belgen haten onzekerheid. Merken staan in de regel garant voor een zekere kwaliteit. Door een merk te kopen vermijd je het risico om rommel in huis te halen. Maar misschien is er ook nog een andere reden waarom Belgen graag merken kopen. Met een merk koop je ook een stukje status. Meer dan voor de Nederlander verhoogt een grote auto van een bepaald merk je status. Het is een teken van succes en welvaart. Het feit dat ik me in dure merkkleding kan hullen laat dat eveneens zien.

In het calvinistische Nederland telt het statusaspect heel wat minder. Daarbij komt dan natuurlijk ook nog dat Nederlanders een aangeboren hekel hebben aan verspilling. Zelfs vandaag de dag is voor veel Nederlanders een goede maaltijd in een luxerestaurant zonde van het geld. Hoe ze ook hun best doen om culinair een inhaalslag te maken, veel geld uitgeven aan lekker eten en drinken hebben de Nederlanders nu eenmaal niet in hun genen.

Maar ook in Belgie kwam ik een onvervalste zuinigheid tegen die Vlamingen doorgaans vooral de Nederlanders toedichten. In het PR-bureau dat ik samen met mijn twee Vlaamse partners leidde, moest iedere cent eerst doormidden worden gebeten alvorens die mocht worden uitgegeven. Nu is met zuinigheid in mijn ogen niets verkeerd. Zeker als je nog in de opbouwfase van je bedrijf zit. Maar zelfs de hoogstnodige investeringen in printers, computers, kopiëerapparaten, archiefkasten, enzovoort, die toch allemaal strikt noodzakelijk waren voor het direct functioneren van de business lagen moeilijk.

Overdadige restaurantbezoeken, dure company cars, customer entertainment of wat daar ook onder mocht vallen ... mochten daarentegen fortuinen kosten. Penny wise, pound foolish, zoals de Britten het zouden noemen. Duidelijk was dat hier de Nederlandse dominee en koopman volop in aanvaring kwamen met de Vlaamse bourgondiër en zuinige boer die hij tegelijkertijd ook is. Als het om strikt noodzakelijke uitgaven ging dan moest er plotsklaps naar de zak gezaaid worden. Dan verteer je en betaal je beslist niet meer dan wat je kunt missen. Maar als je bezig bent met de opbouw van een bedrijf dan moet je beseffen dat de noodzakelijke kost in de meeste gevallen voor de baat uitgaat. Als je zelfs te zuinig bent om te investeren in dat kleine spierinkje dat als aas moet dienen, dan zul je nooit die vette kabeljauw vangen.

(Foto: Hof van Cleve)