Het broeikasverhaal is een grote zwendel. Dat zegt de Nederlandse journalist
Henk Willem Smits in een gastcolumn op het zakenportaal
De Scopist. Hij verwijst naar de in Engeland ophef veroorzakende Channel
4-documentaire
The Great Global Warming Swindle, die de documentaire van Al Gore ('An
Inconvenient truth') in een minuut van de tafel veegt. Al Gore’s
basisargument is dat er een verband bestaat tussen de hoeveelheid CO2 in de
lucht en de temperatuur. Dat klopt, maar het verband is andersom, CO2 volgt de
temperatuur, temperatuur volgt niet de hoeveelheid CO2 in de lucht, aldus de
documentaire, die ook op zoek ging naar
de wortels van de CO2-theorie. Verrassend genoeg liggen die bij de
kernenergielobby en oud-premier Margaret Thatcher. Thatcher was voorstander van
meer kernenergie en stuitte toevallig op een obscure hypothese van een Zweedse
wetenschapper die door de meeste van zijn collega’s voor gek werd versleten.
Omdat kerncentrales geen CO2 uitstoten, ging Thatcher voor het eerst onderzoek
financieren naar de relatie tussen CO2 en klimaatverandering, een idee dat
gretig werd opgepakt door linkse activisten die het verder uitdroegen. Die zagen
in CO2 een mooi symbool van industrialisatie, vrije markt en economische groei.
Gefrustreerd door het falen van het communisme en de val van de muur verpakten
neomarxisten hun aanval op de vrije markt en het bedrijfsleven in een ecologisch
jasje. Volgens de documentaire is de klimaathype daadwerkelijk schadelijk en
staat ze de ontwikkeling in de derde wereld in de weg. Zo ziet men onder meer
een ziekenhuis in Kenia dat als ontwikkelingshulp een zonnepaneel heeft
gekregen. Peperduur, het kost drie keer zo veel als gewone energie, en het
ziekenhuis zit regelmatig zonder stroom want het ding werkt niet goed. Een olie,
gas of kolen gestookte energiecentrale bouwen willen donorlanden niet, dat is
niet CO2- neutraal.
|
