De Gokchinees is terecht

In 2006 publiceerde het weekblad Humo drie weken lang onder de titel 'De Gokchinees' een hallucinant dossier over het Belgisch voetbal. Wie de resultaten van dat onderzoek las werd definitief de zin ontnomen om nog ooit één competitiewedstrijd te aanschouwen: omgekochte spelers, omgekochte trainers, omgekochte bestuursleden, malafide managers, maffieuze tussenpersonen, op voorhand vastgelegde monsterscores,... er kwam geen einde aan de carrousel van fraudetechnieken, constructies om wedstrijden te regelen en geknoei met geld dat werd ingezet via gokkantoren waar dan ook ter wereld.

De protagonist in deze voetbalsaga was de Chinees Zheyun Ye, bijgenaamd de ‘Gokchinees', die nooit werd gevat en nooit werd berecht. Uiteindelijk werden enkel een aantal spelers en trainers gestraft.

Volgens Le Soir Mag, het magazine van de gelijknamige Franstalige krant, zou Zheyun Ye, van wie het Belgische gerecht zes jaar lang elk spoor kwijt leek, zijn gesignaleerd in de Chinese regio Wenzhou, waar hij aan de slag zou zijn als vertegenwoordiger van de lokale kamer van Koophandel. Geen onbelangrijke functie wanneer men weet dat 70% van het globaal uitgevoerde textiel uit die regio komt.

Wie dacht dat onderzoekers van het Belgische gerecht nu al op een vliegtuig richting China zitten, vergist zich. Het federaal parket heeft voor zo’n reis nog niet zijn fiat gegegeven  en onthoudt zich voorlopig van elk commentaar.

Opgemerkt wordt tevens dat China zijn ingezetenen niet uitlevert. Tenzij de' Gokchinees' zich vrijwillig in België aanbiedt om te worden berecht, zullen we de waarheid in deze zaak wellicht nooit te weten komen.