De revival van het klassieke pak

Hoe beter de economie het doet, hoe korter de vrouwenrok. Doet de economie het slecht, dan wordt die vrouwenrok opnieuw langer. Die theorie werd in de twintiger jaren door George Taylor verkondigd en tot op vandaag wordt ze voor waar aangenomen. Wanneer het economisch goed gaat barsten vrouwen van zelfvertrouwen en tonen ze graag wat meer van hun (bruinverbrande) benen.

Maar over de invloed van de economie op de mannenmode is minder bekend. Toch lijken in het Verenigd Koninkrijk opnieuw meer mannen naar het pak te grijpen; zelfs het driedelig kostuum wordt opnieuw uit de kast gehaald en dat om aan te tonen dat de zakenwereld ernstig moet worden genomen. De kleuren zijn formeel: blauw en grijs. Ook het streepjespak is volledig terug.

In Ierland- dat evenmin door de financiële crisis werd gespaard- wordt een gelijkaardige tendens vastgesteld: de das is opnieuw van de partij, want minder formele kleding kan de indruk wekken dat je het zakelijk niet zo nauw neemt. En hoewel men voorzichtiger omspringt met zijn uitgaven , blijft men geld spenderen aan een formele outfit: klassiek is blijvend. Het laisser-aller dat de betere tijden kenmerkte moet opnieuw plaats maken voor de strakke, klassieke outfit.

Spanje is van oudsher al gecharmeerd door de klassieke Engelse snit. Spaanse zakenlui rekenen dan ook vooral op een wat extravagante das om zichzelf een persoonlijke look aan te meten. Ook daar moet kleding  zelfvertrouwen uitstralen.

Volgens een trader uit Wall Street was de zogenaamde dress code vooral gebaseerd op een misverstand. Uiteindelijk wist niemand nog waar zich aan te houden. De revival van het klassieke pak is dan ook meer dan welkom. Toch dreigt wie een surplus aan zelfvertrouwen uitstraalt anderen te intimideren. Zich goed kleden blijft dus een evenwichtsoefening.

Maar ook hier gelden uitzonderingen. ‘Wanneer de aandelen zakken en de meisjesrokken volgen, mag een man de extravagantie niet schuwen om zichzelf op te peppen.'