De valsspelers eindelijk ontmaskerd: het einde van de schwalbe

Voetballers die na een zogezegde overtreding in kruisbooghouding op het gras neerploffen, doen er in de toekomst goed aan twee keer na te denken vooraleer ze er aan beginnen. Volgens de psychologen Paul Morris en David Lewis van de universiteit van Portsmouth (VK) mogen scheidsrechters dit soort duiken niet meer met een strafschop belonen, want meer dan negen kansen op 10 gaat het om een schwalbe, een actie waarbij een speler simuleert het slachtoffer te zijn van een overtreding in de hoop een strafschop of vrije trap te versieren en de tegenstander een gele of rode kaart aan te smeren.

Beide onderzoekers bestudeerden duizenden overtredingen en komen in het Journal of Nonverbal Behaviour tot de conclusie dat de kruisbooghouding -beide handen opwaarts in de lucht, open handpalmen, borst vooruit en benen achteruitgebogen aan de knieën- enkel en alleen voorkomt wanneer een overtreding wordt gesimuleerd. Wanneer wel een overtreding wordt gemaakt gaan de armen automatisch naar beneden omdat de speler zich instinctief wil beschermen tegen de gevolgen van zijn val.

Dit simulatiegedrag kent geen grenzen; de onderzoekers vonden het in zowat alle grote nationale competities terug. Zelfs indien niet de volledige kruisbooghouding wordt bereikt, is de indicatie van armen die de lucht ingaan er een van ontgoocheling omdat de speler zelf heeft gefaald; niet omdat hij is neergelegd.

Beide psychologen hopen dat hun bevindingen in het professionele voetbal zullen worden gebruikt.