De wondere wereld van de airmiles

Insider Flyer Magazine verzamelde begin 2006 bijna vierhonderdduizend reacties van reizigers over de inwisselsuccessen van airmiles. De vaakst voorkomende klacht is dat er geen gratis stoelen op een gekozen vlucht meer zijn. Het meest betrouwbare programma in Europa is TAP Portugal Victoria van Air Portugal, met een score van 8,5 op 10.

SN Brussels Privilege en Flying Club van Virgin Atlantic hebben dan weer het origineelste programma. Beide maatschappijen geven zelfs mijlen aan huisdieren die meevliegen. Die kunnen ingewisseld worden voor een drinkbak of een Gucci-shirt voor hond of kat. Ook kunnen passagiers sparen voor een ruimtevlucht.

Voor sommige mensen is het verzamelen van vliegmijlen een obsessie. Vooral in de VS is een grote groep mijlenjagers ontstaan, beter bekend als mileage hunters. Deze frequente vliegers boeken vluchten met als enige doel zo snel mogelijk zo veel mijlen op te sparen. Ze kiezen vluchten die weinig kosten en veel mijlen opleveren. De bestemming is vaak volstrekt onbelangrijk, als ze hun mijlen maar kunnen bijschrijven.

De film Punch-drunk love van Paul Thomas Anderson is gedeeltelijk gebaseerd op een krantenartikel over een ingenieur die een fout ontdekte in een promotie-actie van een puddingmerk. Hij kocht voor drieduizend dollar puddingen en kreeg meer dan een miljoen frequent flyer miles cadeau, zodat hij voor de rest van zijn leven gratis kon vliegen.

De programma's van sommige luchtvaartmaatschappijen laten toe met vliegmijlen een auto te kopen of een huis, en in de VS zelfs chirurgische ingrepen. Wie 2 miljoen airmiles bijeen spaart kan met Richard Branson's Virgin Atlantic een reis naar de maan betalen. Kostprijs van die trip: het equivalent van 129 retourtjes van Kaapstad naar New York.

Luchtvaartmaatschappijen zijn wettelijk verplicht uitstaande mijlen als schuldvoorziening in de boeken op te nemen. De 14 grootste luchtvaartmaatschappijen hadden in 2004 samen een voorziening van ruim 3 miljard euro in de boeken staan.

Verschillende maatschappijen hebben de airmiles overdraagbaar gemaakt in geval van overlijden. In de VS zijn de punten dan ook onderhevig aan succesierechten. Een ander potentieel probleem is dat ondernemingen hun personeel bijna altijd de tijdens het werk opgespaarde voorraad vliegmijlen laat behouden. De Europese belastingdiensten hanteren vooralsnog een gedoogbeleid jegens deze secundaire arbeidsvoorwaarden. Maar hoe groter het kapitaal dat rondzweeft, hoe groter de kans dat de fiscus kan worden geprikkeld om zijn deel op te eisen. Volgens menig advocatenkantoor betreft het hier voordelen in natura en kan de fiscus in theorie tot jaren terug een claim neerleggen. Eerder dit jaar stelde een rechter in Duitsland een werkgever in het gelijk die van een werknemer voor 10.000 euro aan vliegmijlen had opgeëist. In 2002 moesten 2 Duitse politici gedwongen aftreden toen uitlekte dat ze met publiek geld verkregen vliegmijlen uitgaven aan privéreisjes.

bron: Elsevier Magazine