'Draadloze navigatie wordt volgende killer-applicatie' (Alain De Taeye)

Over de toekomst van de gsm: 'De gsm wordt het grote massaproduct van de toekomst. Bij in-car -systemen spraken we nog over een paar miljoen verkochte systemen. Bij persoonlijke navigatie gaat het al over enkele tientallen miljoenen. Maar bij draadloze, mobiele systemen spreken we over honderden miljoenen.'

Over Lernout & Hauspie: 'Jo en Pol hadden een andere profilering. Zij hebben zich altijd zeer publiek opgesteld, terwijl wij in diezelfde periode zeer low profile zijn gebleven. In die periode was de sky de limit , je moet altijd oppassen dat je je daardoor niet laat drijven.Een ander verschil met L&H is dat wij altijd gefinancierd zijn door professionele (Nederlandse) investeerders, en niet door particulieren. De reden is eenvoudig: toen ik destijds met mijn hoed rondging in Vlaanderen, haalde ik nauwelijks geld op. De hoed van mijn Nederlandse partners raakte wel goed gevuld - zo ben ik ook bij hen terechtgekomen.'

Over China: 'En dan is er het grote Aziatische blok. Die landen zijn op lange termijn heel interessante markten, en we hebben bij onze beursintroductie duidelijk gezegd dat het geld van de beursgang voor acquisities in die regio zou worden gebruikt. (...) Die bedrijven overnemen, is veel goedkoper dan van scratch beginnen. (..) Binnen Azië is Korea een topmarkt, naast Thailand en Maleisië. Op langere termijn is ook India interessant. Maar als wireless doorbreekt, wordt China de grootste markt.'

Over de opkomst van nieuwe concurrenten: 'Die kans is klein. We hebben nu 17 miljoen kilometer straten in onze databank, met alle aanhangsels erbij. Wie dat van nul wil opbouwen, heeft minstens drie tot vier jaar nodig, en dan zijn wij alweer evenveel jaren verder.En dan zou je ook nog eens de klanten moeten weghalen. Het lijkt er dus op dat het huidige duopolie (Tele Atlas concurreert enkel met het Amerikaanse NavTeq, nvdr) kan blijven bestaan. De kleinere mapping- bedrijven willen ook graag bij ons aansluiten, omdat ze via ons toegang krijgen tot de grote klanten. Want die komen alleen nog naar ons.'

Over de privé-beleving van zijn succes: “Ik geloofde in Tele Atlas, maar het duurde toch langer dan ik dacht. En reken maar dat ik onderweg aan alles heb getwijfeld. (...) Ik heb er gigantisch veel voor over gehad. Ik was altijd dienen tiep met zijn bedrijf. Ik was met niets anders bezig dan met mijn kaarten. Daar betaal je een prijs voor. Het evenwicht bewaren met mijn gezin vond ik veel moeilijker dan een groot bedrijf leiden. (...) Als je gezin je niet steunt, gaat het niet. Ik heb héél veel aan mijn vrouw en mijn twee gasten te danken. 'Gij zijt altijd weg, gij. En als ge d'r wel zijt, zijt ge er nooit met uw hoofd bij.' Zo klonk dat. En ze hadden gelijk. Is dat het wel waard, vraag je je dan af.' (in de jobkrant Vacature)


Bron: De Standaard
Auteur: Wim De Preter