Een blog als voltijdse flop

Het stuk mankeert diepgang, ruikt teveel naar 'waarom eens geen stukje over bloggen', en slaat op een bepaald vlak zelfs de bal volledig mis.

'Bloggen,' moet de schrijfster in kwestie gedacht hebben, 'dan halen we Luc Van Braekel nog eens van het schap, we bellen met Google, spreken even over Zattevrienden.be, en klaar is Kristien.'

Het artikel pretendeert zich af te vragen waarom ons land (nog) geen beroepsbloggers telt, maar in het antwoord dat op die vraag wordt geformuleerd, wordt één gegeven nogal opvallend over het hoofd gezien: de echte chroniqeurs (om een woord uit het postkoetsennederlands te gebruiken) van de Vlaamse maatschappij zitten veilig en wel onder dak bij kranten en magazines, instituten die -op een schamele uitzondering na- het internet nog steeds als hun natuurlijke vijand beschouwen. Waarom ook zouden onze beste columnisten (Meulenaere, Camps, Van Cauwelaert, Yves Desmet, Mulder, Brusselmans etc.) hun schrijfsels -als dieven in de eigen portemonnee- aan de blogosfeer toevertrouwen, wanneer een column bij de gedrukte media alsnog makkelijk € 150 - € 500 per stuk oplevert? Wie de opiniestukken van Robert Fisk in The Independent wil raadplegen, moet daarvoor ook eerst zijn broekzak leegmaken.

Kwaliteit kost geld. Zolang men op het internet de mensen in de waan houdt dat kwaliteit alom gratis verkrijgbaar is, wordt het steeds moeilijker om op het web geld te vragen voor kwaliteitsinformatie. Over de microbetaling moeten we het dan niet eens hebben. Er is zeker kwaliteit op het internet te vinden, Patrick De Witte en Luc Van Braekel (trouwens, waarom vroeg De Tijd hém niet om het artikel te schrijven, of is dat des Guten zuviel?) zijn zeker twee van de uitzonderingen die deze regel bevestigen. Maar de kwaliteit én verkoop van bladen als Knack (Van Cauwelaert, Meulenare, Eppink), Humo (het eerste wat ik elke week opnieuw in Humo lees is Rudy Vandendaele's Dwarskijker), Trends (Geert Noels, Frans Crols) en kranten als De Standaard en De Morgen is rechtstreeks afhankelijk van de kwaliteit van hun opiniemakers. Zonder opiniemakers, minder verkoop.

Tot slot leren we nog iets interessants uit het AdSense-AdWordsadvertentiemodel van Google: volgens Jean-Paul Dewever - die in dat verband graag spreekt over een mooi instrument om inkomsten te genereren- betaalt de adverteerder tussen de 0,5 en 6 euro per klik. Waarom sites als Express.be daar dan gemiddeld slechts 0,17 eurocent per klik aan overhouden wordt niet duidelijk gemaakt. Nog volgens Dewever gebeurt de marketing gerichter en wordt de geplaatste advertentie afgestemd op de inhoud van de site of blog. Maar over het zowel nijpend als chronisch gebrek aan Belgische adverteerders (Express.be wordt voor 90% gevuld met advertenties afkomstig van .nl-domeinnamen, Bijbelbar.nl bijvoorbeeld adverteert erg gretig op Express) wordt door de Tijd-journalist in kwestie geen enkele vraag gesteld. Brandhout maken van de marketingpraatjes van Google behoort blijkbaar ook al niet tot het vakgebied van de doorsnee Tijd-medewerker.