Gilbert Mittler: de lusten, niet de lasten?

De oproep die premier Yves Leterme gisteren lanceerde om de vertrekpremie van 4 miljoen euro die Fortis in augustus aan Gilbert Mittler uitbetaalde is ‘kort door de bocht en nogal populistisch', schrijft Stefaan Michielsen in De Tijd. Niet enkel zijn er een resem juridische problemen - de ontslagvergoeding was vastgelegd in een contract tussen Mittler - die meer dan twintig jaar werkte bij Fortis- en de bank -, het is evenmin correct om de discussie over de toplonen te vernauwen tot enkele individuele gevallen. Het is de verantwoordelijkheid van de aandeelhouders erop toe te zien dat geen exorbitante vergoedingen meer worden uitbetaald, omdat de maatschappij dit niet langer aanvaardt.

Zuiver populisme, dat is het, schrijft Martine Maelschalck, in zusterkrant L'Echo. Indien de politici de media paniekzaaierij hebben verweten tijdens de spaargeldcrisis eerder deze maand, dan doen ze vandaag net hetzelfde wanneer ze moord en brand schreeuwen bij de contractueel vastgelegde gouden parachute van een man die zich 20 jaar voor een bank heeft ingezet en alle grote financiële transacties ervan heeft geleid, waarvan enkel de laatste hem fataal is geworden. Trouwens, hoeveel politici hebben al aan hun riante opzegvergoeding verzaakt nadat ze na een catastrofale stembusgang met de staart tussen de benen de Wetstraat moesten ontvluchten?

'Wat is er populistisch aan het onwelvoeglijk beschouwen van dit soort oprotpremies', vraagt Vincent Slits zich af  in La Libre Belgique (gedrukte versie). 'Is het niet eerder de druppel die de emmer doet overlopen?' Trouwens de vraag is niet of de heer Mittler deze premie contractueel bedongen heeft en ze dan van rechtswege moet worden uitbetaald. De vraag is waar het ethisch besef van deze heren blijft. Laten we even verder kijken dan de geschandaliseerde reacties van zowat iedereen. ‘De tijd is aangebroken om paal en perk te stellen aan deze immorele en schandalige praktijken.'

‘Mochten Lippens, Votron, Verwilst en Mittler geen raid op ABN Amro hebben ingezet, dan was Fortis vandaag nog wat het een jaar geleden was: een Europese superbank,' schrijft Paul Geudens in Gazet van Antwerpen (gedrukte versie). Maar niet enkel daarom heeft Mittler geen recht op een vertrekpremie van 4 miljoen euro. Er zijn nog 2 andere redenen: ten eerste is Mittler nooit vertrokken, want na zijn ontslag kwam hij onmiddellijk weer in dienst als finnacieel adviseur. Ten tweede: de vertrekpremies werden in juni bedongen; de omstandigheden waren toen al zo slecht dat het geen tijd was om financiële cadeaus uit te delen. ‘Alleen de lusten, niet de lasten. Zo gaat dat blijkbaar in de hoogste regionen van de wereld.'