Hitlers pratende honden

Adolf Hitler & Eva Braun

De nazi’s dachten in staat te zijn een super-intelligent hondenras te kunnen kweken. Dat staat te lezen in het boek “Amazing Dogs: A Cabinet Of Canine Curiosities” van dokter Jan Bondeson van de Cardiff University School of Medicine in Wales. Volgens de auteur was Hitler nauw betrokken bij een Duitse hondenschool waar grote Mastiffs werd aangeleerd om met mensen ‘te spreken’.

'Er werden in oorlogstijd een reeks vreemde experimenten uitgevoerd  met betrekking tot hond-menscommunicatie,' schrijft Bondeson, die zich afvraagt of de nazi’s probeerden een super-intelligent ras van gevechtshonden te kweken, die in staat waren te communiceren met het Herrenvolk.

Bondeson kon de hand leggen op een Nazi-tijdschrift uit 1943 waarin ene Frau Schmitt, de eigenares van een hondenschool, beweert dat een aantal van haar honden een paar woorden konden spreken. “Tijdens een Nazi-studieles, werd een pratende hond gevraagd ‘Wie is Adolf Hitler?’, waarop het beest antwoordde ‘Mein Führer!’. ‘De nazi’s die zo’n minachting toonden voor mensenrechten, leken geobsedeerd door hun beesten,’ schrijft Bondeson.

Ook in de Nazi-propaganda werd Hitler keer op keer als een hondenliefhebber voorgesteld. Hij was de trotse eigenaar van twee Duitse schepers, die Bella en Blondi heetten. Hij testte een cyanidecapsule uit op Blondi en doodde haar net voor hij zelfmoord pleegde.

Er werd niet gelachen met de Duitse voorliefde voor deze viervoeters. In januari schreef de Britse krant The Guardian nog dat het nazi-regime een vernietigende campagne was begonnen tegen een Fin, wiens hond was getraind om de Hitlergroet na te bootsen.

Doch rond die tijd was de verheerlijking van zogenaamd super-intelligente honden niets abnormaals. Samen met de intellectuelen Thomas Mann en Hermann Hesse, werd een Airedale terrier genaamd Rolf beschouwd als een van de belangrijkste intellectuelen van zijn tijd. Rolfs baasje beweerde zelfs hem het alfabet te hebben aangeleerd 'met een systeem waarbij ze signalen op zijn poot gaf' en, besluit Bondeson op een vrolijke noot, ‘Rolf was ook een liefhebber van wiskunde, ethiek, godsdienst en filosofie’.